Muggen en slakken (haiku)

Alweer zo’n dwarsstraat:
de muggen en de slakken
zijn een zomerplaag!
Geplaatst in Gedichten | 1 reactie

Waar is de Mol?

Je moet er, vermoed ik, toch tuinier voor zijn om de vraag ‘Wie is de Mol?’ veel minder interessant en relevant te vinden dan ‘Waar is de Mol?’, die haar ware urgentie en actualiteit ook nog eens krijgt als het echte televisieseizoen is afgelopen en tot een hoogtepunt komt midden in de zomer.

Geplaatst in Knipoog | 1 reactie

De wereld met Trump??

Tot nu toe is er hier nog met geen woord gerept over de opkomst en nominatie van Donald Trump als kandidaat voor het presidentschap van de Verenigde Staten. De enige redenen daarvoor waren sprakeloosheid en ongeloof en misschien wel de hoop dat die donkere wolk wel zou overdrijven door er niet over te schrijven. Wat dus nu veel weg heeft van wegkijken en de kop in het zand steken. Omdat dit noodlot, dat dus door Trump belichaamd wordt, zo maar eens werkelijkheid zou kunnen worden. Van ‘het valt niet uit te sluiten’ blijkt nu ‘de dikke kans erop’ alsmaar dichterbij te komen. Mijn optimisme en vertrouwen in het verstand van mensen heeft de afgelopen tijd, mede door het rijzen van zijn ster, een flinke knauw gekregen. En zelfs zodanig dat ik het nog maar moet zien of de opmars van Trump in de richting van de Amerikaanse Almacht nog gestuit kan worden door Hillary Clinton. Ik voel mijn scepsis alleen maar groeien, en daarmee ook mijn ongerustheid over waar de wereld mee opgescheept wordt na november 2016. Want is hij het gezochte recept en tegenwicht tegenover houwdegens als Poetin en Erdogan en is die Trump het toereikende tegengif tegen het gewelddadige moslim-fundamentalisme? Moet Europa het hiermee doen nadat het al lamgeslagen is door het voornemen tot uittreden uit de EU van die eigenwijze en zelfingenomen Britten? Het ziet er waarachtig nog an toe naar uit dat het die kant op gaat. De stemming in ons deel van de wereld is er naar. Omdat niets dat in de rede en van oudsher in de lijn der verwachtingen ligt, nog die kant op gaat of valt. Of lag die Brexit zo voor de hand? Uitslagen van referenda in Europa blijken steeds anders uit te pakken.
Waardoor de conclusie gerechtvaardigd is dat de kiezer maling is gaan krijgen aan establishment en haar gebaande paden. De kiezer gaat zijn eigen gang, is boos, voelt zich bedreigd en onder druk, gooit de kont tegen de krib, eist, verlangt helderheid en zit niet meer op nuance en empathie te wachten. De kiezer wil op zijn eigen, ja, alleen zijn eigen wenken bediend worden en heeft daarbij geen boodschap meer aan al die verhaaltjes die na de weging op goudschaaltjes de wereld in werden gestuurd als de middelen om de goegemeente in slaap te sussen. Waarna wat aan de macht was, het establishment, de eigen gang lustig kon gaan. De opstand der horden heeft zijn eenentwintigste eeuwse gezicht aangenomen. Ze pikt het niet meer om zoete broodjes gebakken en nog meer op de mouw gespeld te krijgen. Dat is de geest van de tijd geworden. Waarin alles zich via de media herhaalt en versterkt, maar nooit minder wordt. En wolligheid, begrip niet meer helpen noch mensen overtuigen en gerust stellen. In dat klimaat heeft Hillary Clinton bepaald weinig kans om in het Witte Huis terecht te komen, omdat zij te zeer vergroeid is met de oude garde, als het gezicht daarvan wordt gezien. Zodat Trump wel de hoogste ogen moet gooien. Omdat de kiezer iets anders wil, boos is en daarom in de veilige anonimiteit van het stemhokje die gok best zal willen wagen. Een fatale gok, waar de wereld zichzelf niet mee hoeft te feliciteren en eigenlijk alleen maar mag hopen dat het bijeen genomen nog mee zal vallen. Hoewel ik daar echt een heel, heel hard hoofd in heb.
Geplaatst in De wereld | Tags: , , , , , | 5 reacties

Erdogan, geknipt en geschoren

Youp lijkt weer helemaal hersteld en volledig terug van weggeweest getuige de wijze waarop hij weer wekelijks aan het afrekenen slaat. Met deze keer het Turkse staatshoofd dat genadeloos onder het mes bij Youp gaat en als volgt geknipt en geschoren wordt:
“Democratie, dat is een regeringsvorm die eigenlijk alleen in Turkije goed functioneert. Las dat daar een staatsgreep verijdeld is, maar ik heb sterk de indruk dat die coup juist heel goed geslaagd is. En wat leuk dat meneer de president zijn administratie zo goed op orde had. Dat hij meteen wist welke tienduizenden hij moest arresteren en/of ontslaan. En wat fijn dat hij net op tijd uit zijn hotel weg was en wat lief dat die F16-piloten, die meteen naast zijn regeringsvliegtuig vlogen, hem niet dwongen elders te landen. Laat staan dat ze hem lieten neerstorten. Ook handig dat hij onlangs een paleis met duizend kamers heeft laten bouwen. Kan hij zich de volgende keer in elk geval goed verstoppen. En wat heerlijk dat hij naar het volk luistert en hen zo goed als zeker de doodstraf terug gaat geven. Hoop wel dat hij nog genoeg rechters heeft die deze vonnissen kunnen vellen. Anders wil hij het vast wel zelf doen. Grenzeloos harde werker, die Turkse president!”
Geplaatst in Knipoog | Tags: , | Een reactie plaatsen

Nabeschouwd en gewogen

Gemengde gevoelens zijn het ten naaste bij die ik heb over gehouden aan de gisteren afgesloten editie van de Tour de France 2016. Om meerdere redenen. Maar voorop wil ik stellen, en ook nog eens met de nodige nadruk, dat ik als wielerliefhebber pur sang echt voldoende aan mijn trekken ben gekomen, terwijl ik als Nederlander, dus met de nodige sympathie voor de deelnemende landgenoten, ook niks te klagen heb gehad. Natuurlijk is Froome de terechte winnaar die ook nog eens garant heeft gestaan voor enkele stukjes wielerspektakel, zoals tijdens de waaiervlucht naar Montpellier, in de afdaling van de Peyresourde en gedurende de beklimming van de Mont Ventoux. Hij heeft de kijker op zijn wenken bediend. Met in zijn voetspoor Peter Sagan die ook een hoge amusementswaarde wist te behalen, en strijdlustige renners als Thomas de Gendt, Jarlinson Pantano, Vincenzo Nibali, Greg van Avermaet, Rui Costa, Julian Alaphilippe en Stef Clement, die nagenoeg elke dag hun neus aan het venster staken. En voeg daar het aanvallende rijden van Bauke Mollema en de successen van Tom Dumoulin aan toe plus de opvallende wijze waarop Wout Poels ploeggenoot Christopher Froome ondersteunde, dan staat er wat mij betreft al meer dan genoeg aan de positieve kant van de balans, waaruit oordelen en afwegen toch pleegt te bestaan. Met daartegenover twee negatieve aspecten die verklaren waarom mijn gevoelens toch zo gemengd zijn.
Daar is allereerst de dominantie van het Sky – team van Christopher Froome, waardoor in feite het verloop van elke etappe als het ware gedicteerd en lamgelegd werd en de uitslag ervan haast te voorspellen was. Wat ook in de hand werd gewerkt door de passiviteit van een aantal concurrenten, die nooit de strijd met dat Sky – team aangingen en daardoor bij wijze van spreken laffe meerijders werden die op de bagagedrager van de Sky – wielrenners toptiennoteringen in het eindklassement wisten te behalen. Zonder dus daarvoor een trap extra te hebben gedaan dan wel zoals Bauke Mollema en Fabio Aru een risico te hebben genomen, dat dezen dus moesten bekopen met een duikeling uit de top van het klassement. Waardoor deze toch meer respect verdienen dan renners als Quintana, Rodriguez, Valverde, Meintjes, Martin en Yates die met hun aanwezigheid geen enkele bijdrage hebben geleverd aan de spanning van deze Tour, maar uiteindelijk wel de ereplaatsen na Froome hebben mogen oogsten. En dat gezegd hebbende verwijs ik nog naar mijn Tourprognose van circa drie weken geleden, waarin ik Froome als de winnaar voorspelde en voor Valverde, Bardet en Quintana een plaats bij de eerste tien voorzag, terwijl Adam Yates mijn dark horse heette en dat dus ook waarmaakte.  Maar voor de rest was mijn kontakt met het koffiedik opnieuw, want voor de zoveelste keer, zo beperkt dat ik wederom niet de profeet ben gebleken die brood ervan eet en dus genoodzaakt ben om te verzuchten dat het dan maar volgend jaar beter moet.
Geplaatst in Sport | Tags: , , , , , , , , , | 4 reacties

Tijdloos

Sinds ik geen horloge meer draag, lukt het me beter de tijd te vergeten. Waarin ik volledig slaag als ik mijn mobieltje niet bij mij heb. Want aldus beland in het hier en nu, ben ik een kind van mijn tijd geworden, die in het moment weet te leven en dus niets aan zijn hoofd heeft.
Geplaatst in Knipoog | 1 reactie

Over bijen gesproken

De kennis over het leven van bijen zal weinig verbreid zijn. Hoogstens de imkers onder ons zullen weet hebben van het reilen en zeilen in de bijenwereld. Wat eigenlijk jammer is omdat bijvoorbeeld het functioneren van een bijenvolk en de rol die de voortplanting erin speelt, gerust een fascinerend proces genoemd mag worden. Vandaar dat ik hier een paar feiten over rollen en taken van de koningin, de darren en werksters, weliswaar in kort bestek, op een rijtje heb gezet.
De koningin, ook wel de moer genoemd,  heeft slechts één taak: eieren leggen. In het zomerseizoen wel tot 2000 stuks per dag! Er is onder normale omstandigheden één koningin in een bijenvolk. Enkele dagen nadat een koningin wordt geboren, vliegt ze een paar keer uit. Eerst voert ze een aantal oriënteringvluchten uit, zodat ze de weg naar het volk ook weer goed weet terug te vinden. Wellicht verkent ze gedurende die oriënteringvluchten ook alvast de route naar de darrenverzamelplaatsen. Dat zijn goed te vinden open plekken waar de darren uit de omgeving zich verzamelen, en op boomhoogte rondvliegen, in afwachting van jonge koninginnen (die die plekken ook weten te vinden). Darrenferomonen spelen bij het ontstaan van deze darrenverzamelplaatsen een grote rol.  Tijdens die verkenningsvluchten zal ze nog niet door darren worden “lastig” gevallen omdat ze dan nog niet bronstig is en dan nog niet de juiste feromonen afgeeft. Daarna volgen de bruidsvluchten, waarbij de koningin op zoek gaat naar darren (mannelijke bijen) op hun verzamelplaatsen. Zodra zij daar opduikt, ontstaat de zogeheten darrenkogel (ook wel darrenkomeet): een bolvorm met staart bestaande uit darren die reageren op een door de koningin afgegeven feromoon (de koninginnenstof).
Ze laat zich meerdere malen bevruchten. De levenskrachtigste darren zullen met de koningin tot wel 60 meter hoog in de lucht paren. Na de paring sterven de darren doordat ze hun bevruchtingsteken bij de koningin achterlaten. Deze kan vervolgens enkele jaren bevruchte eitjes leggen. Ze verlaat zelden de bijenkast.  Ook de darren hebben maar één taak: de bevruchting van koninginnen. Er zijn in het zomerseizoen enkele honderden darren in een bijenvolk. Aan het einde van het seizoen, zo rond september/oktober, zijn de darren nergens meer voor nodig. Ze worden dan gedood of uit de kast gegooid, de zogenaamde darrenslacht. Als die dar dus al niet de dood heeft gevonden bij de bevruchting van de koningin, omdat zijn bevruchtingsorgaan dan door het paren uit zijn lijf wordt gerukt, waardoor hij sterft. Terwijl de jonge koningin op bruidsvlucht is, gaan de achtergebleven werkbijen vaak stertselen bij de vliegopening. Op die manier wapperen ze met hun vleugels geuren uit hun geurklier (de Nassanovklier) de lucht in zodat de jonge koningin de weg naar het volk nog gemakkelijker terug vindt.
Geplaatst in Weetjes | Tags: , , , , | 1 reactie