Praatjes voor de vaak

Te oordelen naar de bevlogenheid en hartelust waarmee mensen in het weekeinde recreëren, konden zij wel op die manier hun vrijheid vieren, die ze van maandag tot en met vrijdag wel kwijtgespeeld lijken te hebben, in weerwil van alle praatjes die het erover hebben dat ze zich dan juist ontplooien en ontwikkelen. Zullen we dat nou eens die typische praatjes voor de vaak noemen?

Geplaatst in Kort gezegd | 1 reactie

Spanningsbogen en infotainment

Voor de moderne nieuwsfreak lijkt het volhouden van een spanningsboog van een week toch wel zo ongeveer het maximum te zijn dat aan een en hetzelfde onderwerp gewijd kan worden. Na een week van alle aandacht voor de crisis in Griekenland was het echt welletjes en was de sluiting van de banken in Griekenland voor een week al een uitkomst. Genoeg was even genoeg. Restte de vraag hoe het stokje kon worden doorgegeven. Want we worden toch geacht van de ene hype in de andere verzeild te raken. Gewild of ongewild, maakt niks uit. Als het maar golft in de media. Dus kwamen de meteorologen als geroepen om ons nieuwsvolgers en verdere buitenwacht weer een aantal dagen aan de praat te houden. Met het RIVM dat er vanochtend nog een schepje bovenop deed om de net ontstoken nieuwe lamp dan maar helemaal goed te laten branden. In no time blijkt de aandacht en de beroering zich te kunnen verschuiven. Met als gevolg dat de naderende hitte nu al talk of the town is als er al op hoge toon nooit vertoonde temperaturen op de komende zaterdag worden verwacht. Met nu al een aangekodigd hitteplan met een daarbij behorende code die een van de kleuren van de regenboog heeft zonder dat ooit duidelijk is wat dat te betekenen heeft.

Maar dat terzijde. En om de spanning nog verder op te voeren worden ouderen ook al gewaarschuwd voor de dreigende hitte en de gevaren die dat voor hen met zich meebrengt. Geruststellen, voorbereiden en anticiperen heet dat. Nuttig? Of gaat het hier meer om dat eerder bekende verschijnsel in de nieuwsvoorziening dat als we niks te vertellen hebben of er zich in feite geen vermeldenswaardig nieuwsfeit voordoet, de media zelf wel voorzien in dat nieuws, het doen ontstaan door gebruikmaking van de duim of door het vergrootglas te hanteren waardoor mensen geacht worden beter zicht te krijgen op de gebeurtenissen, terwijl er eigenlijk sprake is van uitvergroting of overdrijving? Omdat nieuws amusement is geworden, infotainment, dat beoogt mensen wijzer te maken terwijl ze ook nog stevig beziggehouden en afgeleid worden van wat de feitelijke orde van de dag heet te zijn. Het is maar dat men het weet waarom het tussen nu en zaterdag nog alleen over de hitte zal gaan. Waarna de spanningsboog haar maximum heeft bereikt en de Tour de France vervolgens ‘talk of the town’ zal worden. Omdat dat zo tegenwoordig in de media werkt.

Geplaatst in Media | Tags: , , , , , , | 2 reacties

Naoorlogse muziek (16)

Een muziekstuk dat onverbrekelijk verbonden is aan de naoorlogse periode, omdat het ook niet weg te branden was uit de Arbeidsvitaminen, een programma dat toen een onmetelijke populariteit had, was de “Schaatsenrijderswals” van de negentiende eeuwse componist Emil Waldteufel. Het is natuurlijk curieus om juist dit werk aan de vooravond van een hittegolf te laten horen, maar het is nu eenmaal niet anders dan dat “Les patineurs”, zoals het ook vaker werd genoemd, in het overzicht van de naoorlogse muziek thuishoort.

Geplaatst in Muziek | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Net geen aanfluiting in Emmen

Het was een dubbeltje op zijn kant. Op de valreep werd het Nederlands Kampioenschap Wielrennen voor Professionals in Emmen net geen aanfluiting. Het kreeg op de finish na 253 kilometer een winnaar die op de erelijst van de achtereenvolgende titelstrijden beslist niet misstaat. Een coureur die al de nodige overwinningen, waaronder een paar grote klassiekers, achter zijn naam heeft staan. En die met zijn zege allereerst een lange neus trok naar al die zogenaamd ambitieuze kollega’s die bedankten voor deelname aan deze wegrace, die anders toch wel een aparte plaats op de wielerkalender heeft en verdient. Een kampioenschap van een land betekent immers wat en misstaat zeker niet op de conduitestaat van een wielrenner die op een geslaagde loopbaan wil kunnen terugkijken. Dat mag allemaal wel zo zijn, maar het weerhield een groot deel van de Nederlandse wielertop niet ervan om niet bij dit kampioenschap te verschijnen. De koers zou niet passen in hun voorbereiding voor de Tour de France. Een ongelooflijk en ongeloofwaardig verhaal als het gezet wordt naast het feit dat twee ware matadoren in hetzelfde weekeind in Spanje en Italië kampioen van hun land konden worden. Was getekend Valverde en Nibali, twee renners die in de komende Tour ondanks die deelname aan dat kampioenschap op de weg zo goed als zeker stukken hoger zullen eindigen dan onze vaderlandse sterren als Mollema, Gesink, Kelderman, Dumoulin, Slagter en Poels die er dus voor pasten om in Emmen te verschijnen.

Of was het parcours, vlak als het was, mogelijk beneden hun waardigheid, waardoor ze er niet over peinsden om zich daarop met het gewone wielervolk te meten? Een doorzichtige smoes die, en dat is nog veel erger, ook een schoffering was voor de wielerliefhebbers die wel de moeite namen om naar Emmen af te reizen en daar dus een wegrace hebben gezien met een zeldzaam spannende ontknoping. Vooral dankzij de latere kampioen Niki Terpstra, Lars Boom, Sebastiaan Langeveld en Dylan van Baarle die zich wel als de ware professionals gedroegen, dus zich niet achter hun eigen waan en praatjes verscholen. Net zo als ook Steven Kruijswijk en Laurens ten Dam, die zich dus evenmin hadden hoeven te laten zien met het oog op hun aanstaande Tourdeelname, maar beseften dat wieleradeldom wel degelijk verplicht en geen enkele reden kan zijn tot het kil calculeren van die bij dit kampioenschap door afwezigheid schitterende collega’s. Te vrezen valt trouwens dat zij met dat berekenende gedrag in de Tour weinig zullen bereiken. Omdat dat een ronde is waarin de aanval loont en welke met hart en ziel zal moeten worden gereden. En het is maar de vraag of Poels, Dumoulin, Gesink, Mollema, Slagter en Kelderman daar genoeg van bezitten, als ze nu al, nog voor het begin van de Tour, zitten te rekenen en op hun tellen te passen.

Geplaatst in Sport | Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | 1 reactie

Een keuze

Omdat het leven onontkoombaar in al haar leuke en minder leuke facetten bij ieder langs komt, is het verstandiger om elke dag te plukken en de zonzijde ervan te zoeken in plaats van alsmaar vooruit te lopen op of te denken over alle narigheid die het wel eens in petto kan hebben.

Geplaatst in Kort gezegd | 1 reactie

De democratie van Tsipras

Op gevaar af op de populistische toer te gaan moet mij toch van het hart dat door de hele vertoning die in Brussel opgevoerd wordt rond de Griekse crisis, mij de schellen van de ogen beginnen te vallen. Het machtsspel dat door de Europese landen met steun van het IMF en de Europese Centrale Bank ontketend wordt om Tsipras en zijn Griekenland financieel op de knieën te krijgen, heeft allesbehalve mijn sympathie. Powerplay is het en niets anders, dat gepaard gaat met of waarschijnlijk voortspruit uit de arrogantie die inherent schijnt aan de macht. Zonder enig zichtbaar mandaat gaan de Europese politici los in hun vergadercircus. Of heeft Dijsselbloem bij zijn handelen de steun van de meerderheid van het Nederlandse volk? Ik moet het nog zien, zoals ik ook mijn bedenkingen heb bij al die andere politici die te pas en te onpas in Brussel de microfoons passeren om er wat quotes over Griekenland in te roepen, zonder dat helder is of zij ook echt namens hun achterban thuis spreken. Van een echte democratische gezindheid moeten zij het geen van allen hebben, hoewel ze maar al te graag er lippendienst aan bewijzen als het hen uitkomt. Maar mensen van het volk zijn ze geen van allen, zoals ze er ook niet op te betrappen zijn dat ze zich daar onder zullen begeven. Technocraten zijn het, die hun lesjes vooral goed geleerd hebben, maar niet weten waar het hart van de democratie klopt en daar ook geen gevoel voor bezitten.

En juist daarin worden zij afgetroefd door hun Griekse tegenspeler die er voortdurend blijk van geeft daar meer besef van te hebben en goed te weten dat hij door zijn volk erop uit is gestuurd om haar belangen te behartigen. Dat is de kracht van Tsipras, die niet alleen de democratie met de mond belijdt, maar deze ook in de praktijk brengt en dus niet te beroerd is om zijn onderhandelingsresultaat aan het Griekse volk voor te leggen. Zo werkt de democratie in het land dat ook nog eens de bakermat is van die staatsvorm en welke zo een voorbeeld geeft aan de rest van Europa en nog het meest aan haar leidende politici. Want die geven er bij voortduring blijk van allang vergeten te zijn hoe zij op de plek terecht gekomen zijn waar zij nagenoeg ongecontroleerd hun kunsten vertonen, zonder besef van een mandaat dat hun ooit gegeven is, maar dat in hun handen waardeloos is gebleken omdat ze naar eigen goeddunken hun gang blijven gaan. Met als resultaat dat Griekenland nu de nek wordt omgedraaid en dat tegelijk ook de democratie, vooral op Europees niveau, dus in Brussel en de EU, toch haar beste tijd heeft gehad, tenzij de Europeanen die toch ook wat te vertellen hebben, Tsipras als belichaming van het democratisch ideaal maar al te graag het voordeel van de twijfel gunnen. Mijn zegen heeft hij in elk geval wel.

Geplaatst in Politiek | Tags: , , , , , , | 3 reacties

Zomermiddag

Opnieuw een niemendalletje, ‘Zomermiddag‘, van Pierre Kemp (1886 – 1967), de Limburgse dichter die wel het meest productief leek tijdens zijn dagelijkse treinreis tussen Maastricht en Eygelshoven, waar hij bij de mijn Laura loonadministrateur was:

kempDe mens wordt groter en het land wordt kleiner.

Het gaat naar de middag en de zon

is de hevigste man in de streek en tussen de bomen

waar twee roodgeruite jongedochters komen

en gaan naar de stad.

Ze hebben haar hoeden van het hoofd genomen

en zeggen elkander dat.

Geplaatst in Gedichten | Tags: , , , , , | Een reactie plaatsen