‘Stardust’ door Nat King Cole

Een waardige muzikale afsluiter van dit jaar. Vol weemoed. Een evergreen in de ware zin van het woord, vertolkt door een vocalist, die in elk geval zoetgevooisd is, maar daarnaast rijk getalenteerd om deze klassieker op een onnavolgbare wijze ten gehore te brengen. Zoals Nat King Cole de song ‘Stardust’ zingt, zo moet ze door de componist bedoeld zijn.

Advertenties
Geplaatst in Muziek | Tags: , , | 3 reacties

Richting de gele hesjes

Alle beweringen en bezweringen ten spijt, ben ik langzamerhand wel zover gekomen dat ik de jubelverhalen over groeiende welvaart en aantrekkelijker koopkrachtplaatjes niet eens meer met een korrel zout neem, maar ze alleen nog naar het rijk der fabelen kan verwijzen en ze slechts kan aanmerken als nepnieuws. Met dank aan alle politici die hun grote monden daarover maar niet kunnen houden en in hun eigenwaan alleen maar vergeten dat slechts feiten en cijfers spreken en daarmee de enige waarheden als koeien zijn. Waar ik me dan ook op verlaat. Op zo’n simpel gegeven bijvoorbeeld dat mijn pensioen onder de streep in vijftien jaar tijd altijd hetzelfde bedrag is gebleven, de som van mijn AOW en de aanvullende ouderdomspensioenen waarvoor ik in de loop van mijn arbeidsleven heb gespaard. Geen euro erbij en elk jaar weer dag met de handjes tegen gehoopte indexaties of correcties voor inflatie. Maar we hebben het nog nooit zo goed gehad als we Rutte cum suis al jaren aaneen mogen geloven. En het schijnt zelfs nog beter te worden, in weerwil van de verhoging van de lage BTW, ondanks de stijgende ziektekostenverzekeringspremies en de verhoging van alle energieprijzen. De boom dus in met die mannen en vrouwen. De sukkel die hen nog gelooft, zal vanochtend helemaal uit een boze droom zijn ontwaakt bij het lezen van CBS – cijfers betreffende de ontwikkeling van de werkelijke consumptie per inwoner in de 28 EU – landen, sinds het begin van de crisis in 2008 en tot en met 2017, dus gemeten over de afgelopen tien jaar.

In dat overzicht blijkt de Nederlander in die periode 1% minder te zijn gaan consumeren, waartegenover stijgingspercentages van tien tot vijfentwintig procent staan in de meeste Oost-Europese landen. Maar ook ten opzichte van het merendeel van de West-Europese landen doet de Nederlandse consument het gewoon slecht, als landen als Duitsland al plus tien procent scoren, Frankrijk zes procent, Zweden acht procent en de Engelsen en Zuiderburen beiden vijf procent. Alleen de Ieren, Cyprioten, Italianen en Grieken is het nog slechter als ons vergaan. Waarmee meteen duidelijk wordt dat die consumptiecijfers niets van doen hebben met de bestedingsbehoeften, omdat die in al de EU – landen zonder twijfel hetzelfde zijn. Maar veel eerder voortvloeien uit de mogelijkheden die de consument heeft. Willen is echt iets anders dan kunnen in de economie. Waardoor deze cijfers duidelijker taal spreken dan al het meel dat in de mond van de politici schuil gaat en daarmee de werkelijkheid en de waarheid verhult. Met welke wetenschap we het nieuwe jaar in kunnen gaan. Vermoedelijk toch richting kapstok, waar genoeg gele hesjes hangen.

Geplaatst in Politiek | Tags: , , , , , | 2 reacties

Nieuwjaarskaarten in de 50er jaren

Waar is de tijd gebleven dat de nieuwjaarskaarten gedurende de tweede helft van december met bakken in de brievenbus vielen en vervolgens gezamenlijk guirlandes werden die blijk moesten geven van de mate van smaak waarin de ontvanger ervan was gevallen? Is het liken nu dagelijkse kost geworden, toen, twintig, dertig jaar terug was dat een eenmalig, maar wel elk jaar terugkerend gebeuren met op dat moment toch de nodige impact. Een soort van ritueel waarin de goede smaak zeker niet zegevierde met het type kaarten dat door de dichter H.H. ter Balkt (1938 – 2015) zo plastisch wordt beschreven in het hierna volgende sonnet ‘Nieuwjaarskaarten in de vijftiger jaren

Voor het laatst vertoonde zich de goudkleur
van ikonen en middeleeuwse schilderijen op
wenskaarten uit de vijftiger jaren: laatste
opleving van de beslotenheid en het geluk.

Nog eenmaal spanden mensen als een rendier
natuur voor hun ar: breng ons verder! Breng
ons door de poort van het stervende jaar! Ja
hoefijzers en klavertjesvier, zilverglitter,

reikten postbodes aan in de sneeuw. Eeuwig
stormden klokken aan in de lucht, schijnsel
viel uit kerkjes. Zoete landschappen ademden

geur van vanille uit. In de zandwegen hoog-
stens karresporen; blijde vinkjes laag op hun
tak. Ongeloof stortte neer op ’t ganzenbord.

Geplaatst in Gedichten | Tags: , , , , | 1 reactie

De magie van Maastricht

Hoe magisch, hoe betoverend Maastricht kan zijn, hoe die stad je soms kan meevoeren, heb ik afgelopen zaterdag weer eens mogen ervaren. Met twee uitersten op nagenoeg dezelfde plek als katalysator van die beweging, waarin hoge en lage cultuur, alsof het vanzelfsprekend is, het niet anders kan, zich welhaast verenigen en dan een gemoedstoestand veroorzaken die in de buurt komt van het ware geluk. Dat is zo’n beetje samengevat en in meer algemene bewoordingen vertaald wat mij in een enkel uur overkwam bij het ondergaan van twee verschillende, haast tegenovergestelde sensaties. Gun mij de tijd om ter toelichting in detail te treden. Aanleiding was een Kerstconcert van de Nederlandse Bachvereniging in het Theater aan het Vrijthof, met Kerstcantates van Bach en twee kleine werken van Vivaldi op het programma. Hoge kunst pur sang, verfijnd en subtiel, muziek dus om verstild van te genieten. Waarvoor we al lang geleden twee plaatsen hadden geboekt en waarnaar wij absoluut uitkeken. Omdat we geattendeerd waren op de grote drukte in Maastricht met vermoedelijk lange wachttijden voor de parkeergarage onder hetzelfde Vrijthof, vonden wij het het beste om vroeg er naar toe te gaan.

Met als gevolg dat wij een uur van tevoren ter bestemder plekke waren en via de uitgang van de parkeergarage verzeild raakten in het hart van Magisch Maastricht, in de immense drukte voor het reuzenrad en bij de daaraan grenzende ijsbaan, waar zo waar opeens oude tijden bleken te herleven. Met koek en zopie, enthousiast schaatsende jeugd die rondjes draaide op de tonen van schlagermuziek zoals Rosamunde en Festival der Liebe en dus pret en plezier liet zien die op ons aanstekelijk werkte. Waardoor we maar bleven kijken naar en genieten van dit plaatje uit de oude doos, dat zo een foto uit onze jonge jaren kon zijn en waarnaar we op diezelfde plaats zo mochten terug verlangen. Zodat het ons plotseling en onverwacht nogal wat moeite kostte om ons van dat sublieme moment van herinnering los te maken en weer terug te keren naar de dag van vandaag die gevuld zou worden door de Nederlandse Bachvereniging die ons met haar grootse concert net zo zou optillen naar hoger sferen. Waarmee de magie van die avond in Maastricht volledig werd, met haar oorsprong in zulke tegenstellingen, welke ook zo maar de unieke bekoring van precies die stad zouden kunnen zijn.

Geplaatst in Limburg | Tags: , , , , , , , , , , , | 2 reacties

Fijne Kerstdagen (haiku)

Zoals elk jaar weer,
wens ik ieder van harte
fijne Kerstdagen.

Geplaatst in Gedichten | 1 reactie

Een gevolg van de Kerststress?

Het zal wel met de Kerststress te maken hebben, want anders krijg je het onderstaande toch haast niet verzonnen. Wij citeren het volgende bizarre verhaal uit de Volkskrant van 22 december:

“Een Kerstdiner voor minder bedeelden in Alkmaar is danig verpest toen twee lokale rivaliserende vrijwilligersorganisaties er met elkaar op de vuist gingen. Aan het etentje in het buurtcentrum De Rekere, georganiseerd door onder meer Resto van Harte, namen woensdag honderdtwintig mensen deel, onder wie vrijwilligers van de stichtingen Prakkie 072 en Samen Staan We Sterk Alkmaar. Nadat het voorgerecht was opgediend, ontstond er een woordenwisseling tussen vertegenwoordigers van de twee groepen. Dat liep al snel uit de hand en ontaardde in een vechtpartij. Uiteindelijk zijn vijfentwintig gasten weggelopen, welke tot de rivaliserende partijen behoorden.

Voorvrouw Silvia Bos van Prakkie 072 houdt het niet droog als ze haar versie van het treffen geeft: “We hadden ons met zes vrijwilligers netjes van tevoren aangemeld voor het diner, zonder te weten dat Samen Sterk daar ook was. Samen Sterk begon met ruzie te maken. Ik werd door hen uitgescholden voor kutwijf, en zelfs voor vuile kuthoer. Toen een van mijn vrijwilligers zei dat ze dat zelf was, kreeg ze een mep in haar gezicht, waarna ze een klap heeft terug verkocht, met alle gevolgen vandien.” Secretaris de Vries van buurthuis De Rekere kan er niet bij dat de organisaties met hun ruzie een kerstdiner zo verpesten, waar zo’n maal juist zou moeten verbroederen. Waarna hij alleen maar kan concluderen dat Alkmaar klaarblijkelijk te klein is voor zoveel goededoelenstichtingen.

Geplaatst in Curiosa | Tags: , , , , , , , , | 3 reacties

Nog meer taalvervuiling

Een paar weken geleden stond hier al een lijstje met Engelstalige woorden die langzamerhand in het spraak – en schrijfgebruik in Nederland in zwang zijn geraakt en daarmee het wezen van onze eigen taal hebben aangetast. Ik heb er de naam taalvervuiling aangegeven zonder mij verder af te vragen of de oorzaak in gemakzucht of in dikdoenerij gezocht moet worden. Vast staat dat het verschijnsel breed om zich heen heeft gegrepen. Wat onder andere op te maken valt uit het feit dat moeiteloos nog zo’n serie van vijfenveertig Anglicismen samengesteld kon worden. Met dit als resultaat:

outfit – cliffhanger – to the point – catwalk – pageturner – winterfair – bodystocking – work out – ticket – sticker – mindset – hoax – anchorman – influencer – link – meet & greet – park & ride – bottom line – mountainbike -crash – airplay – taxfree – fly & drive – occasion – job – kids – sidekick – assist – buddy – blockchain – bitcoin – label – shot – recycling – range – cash – afterparty – claim – wishful thinking – selffulfilling prophecy – outlet store – foodtruck – air miles – board – paper

Geplaatst in Kort gezegd | 3 reacties