Tagarchief: Remco Campert

Een redenering van Campert

Remco Campert, de bijna negentigjarige dichter, is nog altijd goed voor fraai proza en onnavolgbare redeneringen. En als het een in het ander gegoten wordt, dan blijf je lezen en genieten, zoals van deze heerlijke, bijna droogkomische zinnen: “Ik was … Lees verder

Geplaatst in Kort gezegd | Tags: , | 1 reactie

‘Licht’ van Remco Campert

Verwondering. Verrassing. Verbazing. Het zijn de rode draden in het werk van Remco Campert. Zo ook in dit gedicht “Licht”, waarin nieuw licht niets weet te veranderen. Lees zelf maar: We wilden licht meer licht we kapten de boom die … Lees verder

Geplaatst in Gedichten | Tags: , | Een reactie plaatsen

Licht

Hij is bij zijn leven al haast een legende geworden. Zie dat als dichter maar eens voor elkaar te krijgen. Remco Campert (1929) is het gelukt. Vooral met gedichten die altijd verrasten en hoofdzakelijk een lichte en luchtige toon hadden. … Lees verder

Geplaatst in Gedichten | Tags: , | Een reactie plaatsen

Het ‘Credo’ van Remco Campert

Welke levende dichter kan het geloof in zijn ambacht, in zijn woordkunst beter uitdrukken dan Remco Campert? Dat doet hij dan ook overtuigend met de onderstaande beelden in “Credo“: ik geloof in een rivier die stroomt van zee naar de … Lees verder

Geplaatst in Gedichten | Tags: , | Een reactie plaatsen

Het begin van een nieuw leven

Hoewel het bepaald nog niet het grijze verleden is, ligt 2003 toch weer ver genoeg achter ons om daar een herinnering aan op te halen die niet meer zo vers in het geheugen opgeslagen is. Het zijn de eerste septemberdagen … Lees verder

Geplaatst in Herinneringen | Tags: , , , , , , , , | 2 reacties

Betere tijden

Waarom ook niet op deze Eerste Paasdag een gedicht geplaatst dat getuigt van hoop en wat optimisme? Zo’n opsteker biedt Remco Campert met dit “Betere tijden“: Zomer in de stad iedereen maakt zowaar een beetje ’n gelukkige indruk alles is … Lees verder

Geplaatst in Gedichten | Tags: , | Een reactie plaatsen

Iemand stelt een vraag

Misschien wel een mooi begin van een nieuw jaar, dit gedicht,  “Iemand stelt een vraag“, waarin Remco Campert een fundamentele kwestie op een poëtische wijze verwoordt: Verzet begint niet met grote woorden maar met kleine daden zoals de storm met … Lees verder

Geplaatst in Gedichten | Tags: | Een reactie plaatsen

Zo bleek zo moe

Vandaag wordt hier het woord gegeven aan de laatste nog levende vertegenwoordiger van de roemruchte literaire stroming ‘De Vijftigers’ die zich zo nauw verwant voelde met collega’s en tijdgenoten uit de beeldende kunst, die zich verenigd hadden onder de noemer … Lees verder

Geplaatst in Gedichten | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Dichters in Bremen

Wonderlijk genoeg was hij hier nog nooit aan de beurt. Reden te meer om juist aan zijn vederlichte dichtershand vandaag weer tot de werkelijkheid van alledag terug te keren. Geen betere gids naar de stroeve realiteit dan Remco Campert (1929) … Lees verder

Geplaatst in Gedichten | Tags: , | 1 reactie

Op de Overtoom

Het wordt weer eens tijd om het woord te geven aan de huidige nestor van de Nederlandse poëzie, Remco Campert (1929) met een voor hem zo typerend gedicht “Op de Overtoom“, omdat het zo vervuld is van weemoed en een … Lees verder

Geplaatst in Gedichten | Tags: , , , , , | Een reactie plaatsen

Jongeling

Na de verdoolde toerist, wiens ervaring vorige week door Hugo Claus op deze plaats en dezelfde tijd werd beschreven, is het nu de beurt aan zijn generatiegenoot Remco Campert (1929) om in het verlengde en in de geest van zijn … Lees verder

Geplaatst in Gedichten | Tags: , , , , , | Een reactie plaatsen

Je hebt me alleen gelaten…

Omdat hij al op zeer jeugdige leeftijd stierf, heeft Hans Lodeizen (1924 – 1950) een klein oeuvre van gedichten nagelaten, waaronder dit pareltje ‘Je hebt me alleen gelaten…’, dat qua vorm en woordgebruik laat zien dat hij terecht als de … Lees verder

Geplaatst in Gedichten | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen

Boerin in Iviers

Ik ben blij dat ik hem weer eens aan het woord kan laten komen. Remco Campert (1929). Nu eens niet op de van hem zo bekende lichtvoetige wijze, maar als vertolker van de melancholie die hij ergens in het Noord-Franse … Lees verder

Geplaatst in Gedichten | Tags: , , , | Een reactie plaatsen