Een pijnlijke vergelijking

Het ging uiteraard niet aan om, toen de coronacrisis op haar hoogtepunt was en overal in de samenleving alle zeilen moesten worden bijgezet, kanttekeningen te plaatsen bij het uitgestippelde en uitgevoerde overheidsbeleid. Want op dat moment had het oplossen van de voorliggende problemen alleen maar prioriteit. Nu echter enige rust en stabiliteit begint te ontstaan rond het coronavirus, is er genoeg reden om de nodige noten te kraken over de aanpak van de hele crisis. Zo vlekkeloos verliep het allemaal niet, ondanks het nog altijd breed gedragen idee dat de Nederlandse regering alles in samenspraak met het RIVM zo goed en zo voortvarend op een rij heeft gezet. Dus niet, is een eerste conclusie als alle cijfers en feiten tegen het licht worden gehouden. Vergelijk bijvoorbeeld Nederlandse data met die van Duitsland. Dat levert een verontrustend beeld en direct vragen op, die eigenlijk van meet af aan speelden, bij mij althans wel. Zij het dat ik mijn mond aanvankelijk maar heb gehouden. Het beeld dat zich in die vergelijking al halverwege maart aandiende, blijkt alleen maar versterkt en maakt verre van blij. Want Duitsland kent met een bevolking van 83 miljoen inwoners op dit moment 186.000 besmettingen door het COVID 19 – virus. Daarvan zijn 8844 personen aan de gevolgen van die besmetting overleden. Zet daar de Nederlandse cijfers tegenover en dan is te zien dat er op een bevolking van 17 miljoen inwoners 48.087 besmettingen te tellen waren, terwijl er als gevolg daarvan 6042 personen stierven.

Cijfers die voor zichzelf spreken, in die zin dat het aantal besmettingen per land zich in zekere mate verhoudt tot de totale bevolking. Echt wringen gaat het als er gekeken wordt naar het aantal gestorven personen. En dan blijkt dat het getal van ons land zeer schril afsteekt bij wat er wat dat aangaat in Duitsland te zien is. Deze trend tekende zich van meet af aan af zonder dat er ergens een vinger werd opgestoken en hardop de vraag werd gesteld hoe die cijfers zo uiteen konden lopen. En nog altijd gebeurt dat niet, terwijl uit sporadisch vanuit Duitsland doorsijpelende berichten opgemaakt kan worden dat onze Oosterburen hun zaakjes als het om de gezondheidszorg gaat, behoorlijk goed voor elkaar hebben en klaarblijkelijk ook voorbereid waren op een eventualiteit met de omvang van deze coronacrisis. Met een surplus aan IC – capaciteit waardoor Nederland in alle paniek daar een beroep op kon doen. Zoals het op meer fronten kraakte en er bijvoorbeeld veel te weinig testcapaciteit was, beschermingsmiddelen mondjesmaat voorhanden waren, zorgpersoneel constant op de tenen liep, waar achter onze Oostgrens de hele aanpak van de coronacrisis als een zonnetje liep en er van enig ongemak niets te bespeuren en te horen viel, zelfs aan buurlanden in nood ondersteuning kon worden geboden. Waardoor per slot van rekening maar al te pijnlijk duidelijk werd hoe onze hele gezondheidszorg in twintig jaar tijd kapot bezuinigd is en nog meer welke hoge prijs, namelijk die van onevenredig veel doden, we daarvoor met zijn allen hebben moeten betalen. Zoveel zelfs dat menigeen het dus niet meer kan navertellen.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Samenleving en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

4 reacties op Een pijnlijke vergelijking

  1. Mack zegt:

    Nou, zo vanzelfsprekend zijn die cijfers niet. Er is nergens een significant hoger of lager sterftecijfer, dat heeft uitsluitend met registratie te maken. Hooguit in gebieden waar de IC’s overbelast raakten (Italie) ging het fout. In Nederland zijn we zover net niet gekomen. Het heeft ook te maken met een beleid dat een land voert. In Duitsland brengen ze iedereen naar de IC, ongeacht overlevingskansen of niet. Daar liggen er dus nog wat meer te wachten op een uitgestelde dood. En anders kwamen ze eraf en overleden ze een week later aan iets anders. In Hongarije hebben ze nauwelijks doden, de gezondheidszorg is daar heel wat slechter dan in Duitsland.

    • robschimmert zegt:

      Nou, die vervuiling is ook in Nederland opgetreden. Want in het sterftecijfer zijn slechts diegenen opgenomen die positief getest zijn. Veel sterfgevallen in verpleeghuizen of verzorgingscentra zijn dus niet geregistreerd, dus onbekend. Dus betekent het alleen maar dat Nederland een nog beroerder figuur slaat ten opzichte van Duitsland, waar het overlijdensgetal veel lager is door dat men het testen en bronnenonderzoek van het begin af aan wel op orde had. In Nederland hebben RIVM en GGD’en de pogingen daartoe al na de eerste week van maart opgegeven.

      • Mack zegt:

        Dat is niet wat ik zeg. In Duitsland gaat men naar de IC, en overlijdt men een week later aan iets anders dan corona, cru gezegd. Dat is wat hier speelt. Hier worden oude mensen er vaak al niet heen gebracht. Dat is tenminste hoe ik het een arts heb horen verklaren een maand of twee terug.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s