‘Nachtwacht’ van Driek van Wissen

Hij was ooit “Dichter des Vaderlands”, Driek van Wissen (1943 – 2010), maar desondanks omstreden omdat zijn werk simpel heette, te toegankelijk zou zijn. Zijn gedichten werden ‘rijmpjes’ genoemd. Wat er van waar mag zijn, kan het beste in het midden gelaten worden. Ieder zijn smaak. En wie wil oordelen, leest dan dit “Nachtwacht“, dat inderdaad voor zichzelf spreekt, maar als sonnet in elk geval deugt

De kap buigt koud over beton
En tijd hangt ingeblikt in klokken
Verkrampt bewegend soms met schokken;
Dit barre eiland heet station

Achter een zwarte horizon
Zijn alle treinen nu vertrokken
Ofwel ze liggen tegen blokken
Hier languit naast een leeg perron.

Geen mens te zien. Het lijkt verdomd
Of nooit meer iemand komen zal
Nu ook het licht dooft in de hal
En alle leven hier verstomt.

Ik wacht op niets en niemandal:
Er is geen kijk op dat ze komt.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Gedichten en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op ‘Nachtwacht’ van Driek van Wissen

  1. Mack zegt:

    Kan me daar best boos over maken, dat rijmende gedichten door talentloze critici rijmelarij wordt genoemd. Het is toch zeker geen sinterklaasgedicht? Het roept de sfeer van een kil station op. En dan rijmt het ook nog eens!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s