Ouderen in de kou

In een tijd waarin alles wat autoriteit, gezag, bestuur vertegenwoordigt, de mond vol heeft van eigen verantwoordelijkheid, zelfsturing, emancipatie en autonomie van de mondige burger, neemt de betutteling alleen maar toe en krijgt deze alsmaar grotesker vormen. Kwetsbare groepen genoeg die het daarbij moeten ontgelden en als welkom alibi dienen voor de zogenaamde empathie en het vermeende engagement van menig bestuurder of gezagsdrager. Met name de ouderen, de zeventigplussers, zijn daarvan steeds vaker doelwit, tot op het ridicule af. Waarvan de volgende tekst wel het meest pijnlijk getuigt:

“Het wordt ijzig koud de komende dagen. Het Ouderenfonds en andere organisaties adviseren ouderen daarom om goed voorbereid te zijn op de vrieskou en de omgeving om extra goed op oudere buren en familieleden te letten. De kachel een tikkie hoger zetten en extra warme kleding aandoen zijn redelijk voor de hand liggende vries-adviezen. Met het oog op gladheid en risicovolle situaties buiten, adviseren ouderenorganisaties verder om te letten op voldoende proviand en medicijnen in huis en goed schoeisel en niet de kou in te gaan zonder muts, das en, handschoenen. Eenmaal buiten is het zaak om in beweging te te blijven of indien nodig beschutting te zoeken. Een warm drankje mag, maar beperk alcoholgebruik.
Het lijken logische maatregelen. “Maar ouderen denken over het algemeen niet zo ver na over de toekomst, om een aantal maatregelen te nemen voor als het koud wordt”, aldus Jan Romme van ouderenorganisatie Gouden Dagen. De organisatie raadt ouderen aan de omgeving om hulp te vragen bij klusjes waarvoor ze anders de deur uit moeten, zoals het ijsvrij maken van de stoep, boodschappen halen of de hond uitlaten en vooral niet te vergeten om te controleren of de verwarmingsketel een servicebeurt heeft gehad.”

Ongetwijfeld allemaal goed bedoeld, maar tegelijk zo ongemeen stupide omdat al deze raad faliekant voorbijgaat aan de werkelijkheid en het verleden die in de levenservaring van juist die ouderen is vertaald. Waarin de ijsbloemen op de ramen maar al te goed herinnerd worden en een bestaan zonder centrale verwarming de gewoonste zaak van de wereld was. Waarin weer en wind nog echt weer en wind was, omdat de luxe van auto’s er nog niet was, rivieren hartgrondig dichtvroren en het begrip ‘gevoelstemperatuur’ nog niet bestond, omdat het al koud genoeg was om het echt koud te hebben. Samengevat dus praatjes voor de vaak aan een volkomen verkeerd adres, omdat het juist de ouderen zijn die weet hebben van bittere kou en daar hun omgeving veel over weten te vertellen en de beste weg in kunnen wijzen.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Samenleving en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

3 reacties op Ouderen in de kou

  1. Sjoerd zegt:

    Geef mij eens een goede reden om de kachel een standje hoger te zetten…

  2. math zegt:

    Ja perfect je reactie. Wij hebben toch de echte winters meegemaakt en we zijn ze steeds goed doorgekomen. Ongelooflijk dat deze snotneuzen generatie zo raar doet over een weekje lichte vorst.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s