Een weerpraatje

Aan de hand van de wijsgeer uit de Amsterdamse Watergraafsmeer durf ik hier gerust de stelling aan dat een rotzomer zoals we die nu beleven, best ook wel heilzaam kan zijn, zelfreinigend werkt, dus zo maar de nodige voordelen biedt. Want is het niet zo dat we eindelijk af zijn van die permanente en bijna dagelijks herhaalde noodsignalen over het alsmaar dalende peil van het grondwater? Om nog maar te zwijgen over al die dreigende breuken in dijken in het vaderlandse polderlandschap. Met alle regen zijn we daar dus mooi vanaf. Zoals ook het aloude fenomeen van de wisselvallige Hollandse zomer weerom is gekomen. Het is gewoon weer het weer net als toen we in de zomermaanden dagelijks met angst en beven de weersvoorspellingen tijdens de vakanties afwachtten om de volgende depressie en onweersstoring aangekondigd te krijgen. Met de bevestiging daarmee van de zekerheid dat het altijd kwakkelen bleef met het weer in de zomer en dat je dus nergens van op aan kon. Reden te meer om ’s zomers vooral de zon op te zoeken, naar Spanje te gaan toen het weer kon omdat Franco opgedonderd was. En om vervolgens na veertien dagen bruin verbrand terug naar Holland te keren waar het thuisfront zo eens te meer ingewreven kreeg op welke plaatsen het leven echt goed te leven viel.


Dus niet in Nederland met zijn kwakkelzomers, die alleen maar wisten te verregenen. Wat wel de enige zekerheid was die je daar dan wel had. Maar met de opwarming van de aarde, het gat in de ozonlaag en alle klimaatveranderingen ging het weer en zijn voorspellers meer en meer aan die zekerheden tornen en werden zomers warmer, zonniger en bestendiger en verdween min of meer de directe noodzaak en reden om het vakantieverblijf nog ver van huis te gaan zoeken. Wat had je nog in de woestijnhitte van Spanje of Griekenland te zoeken, als het vlakbij in elk geval wat minder warm, maar zeker nog warm genoeg was? Dat werd zo ongeveer de nieuwe toon, het vakantiegevoel 2.0, totdat wij anno 2021 plotsklaps weer van een koude kermis thuis zijn aan het komen met een compleet in het water gevallen voorjaar en regenrecords die tijdens deze zomermaanden gevestigd worden. Waarmee we weer terug zijn bij af, bij onze oude, vertrouwde kwakkelzomer, die nu ook weer niet deugt, omdat het te vaak te hard regent. Met het veranderend klimaat als de kwaaie Pier. Kortom, het is in feite nooit goed voor ons mensen, die te verwend zijn en met de kont in de boter zijn gevallen en daar het liefst een leven lang in zouden willen liggen.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Samenleving en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Een weerpraatje

  1. Dhyan zegt:

    Ik doe het er mee. Ga vooral lekker massaal de zon opzoeken in het zuiden dan is het hier in Nederland weer eens een tijdje weldadig rustig. De vakantie periode is er een van rust. Geen gejakker en gehaast. Al zul je er in het dunbevolkte Limburg weinig last van hebben.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s