Zoveel hoofden, zoveel zinnen

Zoveel hoofden, zoveel zinnen. Als dit gezegde ergens permanent bewaarheid wordt, dan toch zeker in Nederland met zijn 46 kerkgenootschappen en 28 omroepverenigingen die immers stuk voor stuk het woord willen voeren en ook gehoord wensen te worden. Met als enige uitkomst een voortdurende Poolse landdag. Wat we de afgelopen negen maanden dan ook heel goed gewaar zijn geworden tijdens de coronacrisis, waarin nooit adequaat werd gereageerd, omdat de mitsen en de maren alleen maar de richting van het denken en het debat en het tempo van handelen bepaalden. Omdat op elke eventualiteit door zowat alles en iedereen moest worden gekauwd. Vreemd, maar wel waar. Want ligt het in tijden van tegenspoed en collectieve bedreiging – en dat was COVID 19 – niet het meest voor de hand om gezamenlijk stappen te zetten om uit de narigheid te komen? Wiedes, zou je zeggen, maar overduidelijk te veel gevraagd van de bewoners van de Hollandse polder, voor wie de eerste prioriteit, ook in tijden van corona, lag bij het het zegje doen en bij het hebben van de eigen mening en die ventileren. Want wie heeft er in die tijden van narigheid geen podium gekregen, zonder dat het ergens toe deed of daar enig collectief belang mee gemoeid was of iets van een oplossing teweeg bracht?


En met al die coronaproblemen die we hebben, blijft het gewoon door gaan, die makke waar wij als volk van te lijden hebben. We leren niks. Zie maar hoe er vandaag gereageerd werd op de aankondiging dat er vanaf 4 januari gevaccineerd kan worden. Logisch dat er dan een zucht van verlichting en een golf van opluchting door de samenleving zou gaan, als er zo duidelijk een uitzicht komt op licht aan het eind van de tunnel, waar we zo lang in hebben gezeten. Maar in Nederland dus niet. Want dat goede nieuws was nog niet de wereld in gegaan, of de eerste ja maar viel al te horen. De Landelijke Huisartsen Vereniging haakte af omdat het betreffende vaccin te complex was voor huisartsen om het in hun praktijken toe te dienen. Met meteen daarna de verzorgingstehuizen die zich afvroegen of dat vaccin wel geschikt was voor de meest kwetsbare ouderen die als eersten daarvoor in aanmerking kwamen. En het zou niet de GGD zijn die alle vreugde ook meteen temperde met de aankondiging dat de massale inentingen op zijn vroegst in augustus 2021 een aanvang konden nemen. Zucht, zeg je dan, om vervolgens in arren moede te concluderen dat het in ons land kennelijk echt niet anders kan dan dat ieder zijn zegje moet doen in plaats van met zijn allen zonder veel verdere omhaal recht op het gezamenlijke doel af te gaan.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Samenleving en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Zoveel hoofden, zoveel zinnen

  1. Margo zegt:

    Ja, krankzinnig. Overal tegen zijn. Tegen Corona, tegen maatregelen om Corona tegen te gaan, tegen vaccinatie. Ik word er ook moe van. Ik zou zeggen: verplicht inenten.

  2. math zegt:

    JA, MAAR, we zijn wel met heel veel miljoenen mensen en dat allemaal tegelijk. Ank Bijleveld heeft al weer een nieuwe taak voor defensie, en die hebben al zoveel op hun schop genomen, en welke generaals moeten met dat karwei werk weer hun mooi opgeruimd bureau vol stapelen. Bovendien wordt het weer eens hoog tijd voor een volgende parlementaire enquete, zodat de npo’s ook weer hun zendtijd gevuld krijgen. Goede tijden slechte tijden, op naar 2021 !

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s