Happy bij Appie?

Sinds Harrie Piekema de AH – stal heeft verlaten, heb ik de Appie – app op mijn mobiel gezet en mij ook tot die supermarkt bekeerd. Het een heeft voor een deel met het ander te maken, maar beslist niet helemaal. Die samenloop werd ook veroorzaakt door de opening van een spiksplinternieuw filiaal in het naburige Hulsberg. Dus werd ik daardoor daar als het ware heen gelokt en ben ik er blijven hangen. Die paar extra kilometers maken voor mij nou ook niet zoveel uit en leveren ook nog eens een beloning op in de vorm van de hapjes die er toch links en rechts voor het grijpen en opeten liggen. Daarbij wordt er ook nog een kopje koffie of een kop soep aangeboden, die genuttigd kan worden in een comfortabele stoel, met een schaal met koekjes ook weer binnen handbereik. Wie doet je dan nog wat, zeker als je op dat punt het gros van de boodschappen hebt gedaan en je op die plaats in de winkel gebruik mag maken van de Wifi, die ook alweer geheel gratis wordt aangeboden door Albert Heijn. Wat waarachtig hoog van de daken wordt geschreeuwd. Aan affiches met die annonce geen gebrek. Terwijl het niets meer en niets minder dan een fopspeen en een wassen neus tegelijk is. Want waar kun je dat voorrecht niet genieten? Maar daar is onze grootgrutter natuurlijk wel de kampioen in. Van niets iets maken, hoewel het helemaal niets blijft. Wat dan ook meteen haar achilleshiel is en wat mij betreft ook haar imago bepaalt. Met voorbeelden genoeg die dat beeld alleen maar bevestigen en versterken.
Zoals die bonuskaart die dan voordeel en korting zou moeten opleveren. Mij levert het, omdat ik er verder niet op uit ben, op elke vijftig euro hoogstens een euro op. Maar dan blijf ik reserves betrachten, omdat die ene euro heus wel versleuteld en verdisconteerd zal zijn in alle andere prijzen. Want Appie zal niet op die kleintjes letten. Hetzelfde verhaal speelt rond dat sparen, waar ik eigenlijk van het begin dat ik klant werd, heb afgezien omdat het mij per saldo slechts geschenken oplevert waar ik niet op zit te wachten of waarvan ik maar moet zien of ze met volle spaarkaarten nog te krijgen zijn. Zie alle commotie rond de vershoudbakjes die opeens zo gewild waren. Alsof de gemiddelde klant nog nooit op het idee was gekomen om zich die zelf aan te schaffen. En denk nog eens aan die besteksets waarvoor je elfduizend euro aan boodschappen moest doen om ze compleet te krijgen, met dan de gerede kans om jezelf ernstig te verwonden omdat ze dodelijk scherp bleken te zijn. Dus bedank ik voor die eer van dat nutteloze sparen, terwijl ik mij tegelijkertijd realiseer dat ondanks al die beweerde voordelen en meevallers Appie behoorlijk aan de prijs is en door de bank genomen duurder dan de collega – supermarkten. En toch blijf ik er hangen. Niet vanwege de prijzen en acties. Misschien wel vanwege dat lekkers dat er gratis voor niks te krijgen is en omdat mijn geest wel gewillig, maar mijn vlees zwak is.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Persoonlijk en getagged met , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Happy bij Appie?

  1. Peter zegt:

    Je zou Appie ook een poot kunnen uitdraaien door alleen de.bonus bij hun te halen, zo doet Appie dat ook bij hun leveranciers,

  2. sjoerd zegt:

    Haha, Appie past allang niet meer op de kleintjes, ze hebben nu de hangouderen erbij…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s