Directeur

Een opmerkelijk gedicht mag dit “Directeur” van Gerrit Achterberg (1905 – 1962), een van onze grote twintigste-eeuwse dichters, zeker genoemd worden. Omdat het expliciet refereert aan een inktzwarte periode uit zijn leven, aan zijn verblijf in een psychiatrische inrichting, waartoe hij veroordeeld na een ernstige misstap. Bovendien wijkt het qua thematiek sterk af van de rest van zijn uitgebreid oeuvre waarin verloren of kansloze liefdes en doodsangst meestal een hoofdrol spelen:

achtVanmorgen heb ik hem zien fietsen door de lanen.
Zijn bril flikkerde in de zon.
Er schoot een scherpte door mijn ingewanden,
omdat hij mij gevangen houden kan

zolang hij wil, want duizend wegen leiden
naar Rome, één verkeerd gekozen woord
staat nog dezelfde avond in ’t rapport
en blijft bewaard tot aan het eind der tijden.

Onmacht en rechtloosheid ontbinden
de ziel, die langzaam onpersoonlijk wordt.
Zo zal ze beter passen in het blinde
systeem van kaarten, dat zijn tafel torst.

Verraden krachten richten zich op deze
mens met het enige tekort
dat hij mij zólang zal genezen
tot ik een ander word.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Gedichten en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Directeur

  1. Margo zegt:

    Hij had zijn hospita vermoord dacht ik?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s