Freud en de frikandel

Mogelijkerwijs kijkt Freud nadrukkelijk over mijn schouders mee bij de verwoording van de volgende overpeinzing. Want de weg in mijn eigen onderbewustzijn heb ik nog altijd niet gevonden, waardoor ik bij tijd en wijle toch nog word verrast door wat er zoal aan mijn brein ontsnapt. Welke schade of frustratie zou er, durf ik mij gerust hardop af te vragen, ten grondslag kunnen liggen aan mijn fundamentele weerzin tegen een vorm van voedsel als de frikandel, die ik immers door zovelen met zoveel genoegen en smaak verorberd zie worden. Ik kan er nog niet naar kijken, laat staan dat ik hem voorgeschoteld wil krijgen. De aanblik alleen is al voldoende om mij met walging te vervullen. Waar nog de nodige schepjes bovenop kunnen worden gedaan. Allereerst door de meer dan onbestemde kleur die de makers van dit stuk vlees, de Mora’s, de Beckers en de van Oersen van deze wereld, eraan hebben gegeven en waaraan al geen schoonheidsprijs toegekend behoeft te worden. Maar wat het nog veel erger en voor mij onsmakelijker maakt, is de geur die om zo’n opgewarmde frikandel hangt en welke associaties met een putlucht of de stank van een riool oproept en dat terwijl bederf er nergens op of aan valt te konstateren.

Wat de reuk alleen maar indringender en tegelijk afschuwelijker maakt, zodat mijn gemoed, maag en slokdarm slechts voller schieten als ik zie hoe mensen zich gretig overgeven aan het nuttigen ervan. Met als de klap op de vuurpijl, welke mijn afkeer van de frikandel, of is het dan toch de frikadel, nog vele malen groter maakt, de aanblik van dat stuk vlees als het overdwars open gesneden is en het binnenste ervan geopenbaard ligt, waar kronkelende maden vermoed zouden kunnen worden. Ware het niet dat dat in zijn geheel is voorzien en bedekt met uitjes en een saus die curry of mayonaise zou kunnen zijn zonder dat een echte herkomst te traceren valt en in ieder geval niet verder over de aard van dat vlees nagedacht kan worden. Maar waarmee bij mij de lust wel definitief en volledig is vergaan en ik die mensen die zich er zo breeduit aan zetten, graag hun lol gun. Mij dus beslist niet gezien. Geen haar op mijn hoofd welke er over piekert om ooit de bocht naar die frikandel of frikadel te nemen. Mijn portie gun ik graag aan Fikkie, die de aangewezen soort is voor deze nachtmerrie, welke ik onmogelijk voeding kan noemen. En waarom ik mij zo problematisch ermee verhoud, weet ik verder niet en hoef ik ook niet te weten ondanks dat deze en gene er zonder twijfel een Freudiaans verhaal aan zal weten te verbinden om mij op mijn plaats gezet te krijgen.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Eten en drinken en getagged met , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

10 reacties op Freud en de frikandel

  1. Margo zegt:

    Ik zie er geen Freudiaans verband in, maar jij wel kennelijk. Ik ben daar dus wel benieuwd naar. 😉

    • robschimmert zegt:

      Nou, ik vermoed het en sluit de mogelijkheid niet uit. Want het is toch hoogst zonderling om zo’n afkeer te hebben van zo iets populairs als de frikandel, waarin je volgens mij ook een fallus kunt herkennen. Ik probeer je op weg te helpen zonder dat ik weet wat het verder over mij zegt of wat verklaart.

  2. sjoerd zegt:

    Heerlijk, zo’n uitgerekte drol, vol met uitjes en aangevuld met mayo en curry. Yammie…

  3. sjoerd zegt:

    haha, ik wil jou beschrijving van Erwtensoep met worst wel eens zien

  4. Mack zegt:

    Wat ik vooral knap vind is dat men zegt dat afvalvlees wordt gebruikt, verschillende soorten, maar dat hij altijd hetzelfde smaakt. Overigens vind ik het verschil met bratwurst niet zo groot.

    • robschimmert zegt:

      Deze toevoeging over afvalvlees zorgt er alleen maar voor dat mijn afkeer en afschuw als het over de frikandel gaat, voortaan met hoofdletters wordt geschreven en mijn gatverrrrr vanuit mijn tenen klinkt.

  5. Nanos zegt:

    Het gaat me niet om de hierboven omschreven aanblik. Mijn associaties gaan minder ver. Maar er is vast een vergelijkbare rede waarom ook ik nog nooit van mijn leven een frikandel heb gegeten.
    Ook ik vind het onbegrijpelijk dat mensen zo gretig in die dingen happen. Ook mijn gatverrr komt vanuit de tenen. Dat geldt ook voor bratwurst. Gatverrrr.

  6. math zegt:

    Zijn allemaal nuttige en noodzakelijke eiwitmoleculen, die jullie zomaar bij het afval willen dumpen, terwijl 850.000.000 mensen vandaag honger lijden.

  7. Afvalvlees klinkt vies maar het zijn gewoon de stukken die verloren gaan bij het proces volgens mij. Aangevuld met wat uiers, hersenen, teelballen….;)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s