Verdiend loon?

Er blijkt voor mij toch nog steeds, zelfs tien jaar na dato, geen ontkomen aan dat er een beroepsreflex optreedt zodra er op enig moment over beloningen wordt gesproken, vooral als het om de buitensporigheden daarin gaat. Vreemd genoeg is mijn eerste reaktie er dan niet een van verontwaardiging of stomme verbazing, maar probeer ik de analyse erop los te laten en de verklaring te zoeken voor het ogenschijnlijk exces. Wat is het vaste loon en wat het variabel gedeelte, als daar al achter te komen is? Omdat die verhouding meestal in nevelen gehuld blijft, rest dan niets anders om naar die salarisnivo’s met de ogen van de funktiewaardeerder te kijken, als je tenminste de primaire emotie voor wilt zijn. Dat doende en uitgaande van de factoren die de zwaarte van een functie bepalen, leidt dat er alleen maar toe dat het raadsel rond dat soort buitensporige beloningen alleen maar groter wordt. Zoals met dat verhaal over die zesendertig Nederlandse bankiers die in 2011 gemiddeld 1,5 miljoen euro verdienden. Van welk bedrag via de weg van de funktiewaardering totaal geen koek te bakken is, laat staan dat er een zwaarte van funktie te verzinnen is dat bij een dergelijk salarisbedrag past. In mijn P & O – verleden ben ik dergelijke grootheden tenminste niet tegengekomen, terwijl zich dat toch afspeelde bij een multinational, waarbij ook de bestuursfuncties tot mijn aandachtsgebied gerekend mochten worden, met daarvan dus een enkele die op de helft van dat bankiersinkomen van 2011 uitkwam.

Waarbij in de loop van die afgelopen tien jaar mogelijk iets veranderd zal zijn, maar bij lange na niet zoveel dat daarmee het verschil ten opzichte van 1,5 miljoen verdwenen zal zijn. Zodat het meer dan logisch is om de vraag te stellen waar dat kolossale inkomen van die bankiers dan wel op gebaseerd mag zijn als ze langs de weg van de funktiewaardering en de weging van relevante gezichtspunten nooit op een dergelijk niveau uit kunnen komen. Hoogstens een enkele voorzitter van een Raad van Bestuur, maar daar hebben we er zeker geen zesendertig van in ons land. Zodat de konklusie zich bijna onvermijdelijk opdringt dat er in de bankwereld kennelijk zo zwaar wordt verdiend aan de verschillende aktiviteiten, dat het kennelijk geen enkel probleem is om deze en gene die een sleutelpositie vervult, rijkelijk te belonen, een deel van de opbrengst te gunnen die zo vrijelijk bij klanten is gehaald. Wat al een minpunt is. Maar wat het nog stukken erger maakt is dat het ook onbeschaamd gebeurt. Met als klap op de vuurpijl de verzekering van de heren dat ze een stap terug zullen doen omdat ze zich bewust zijn van hun maatschappelijke verantwoordelijkheid. Het zal allemaal wel. Maar eerst zien en dan geloven, zolang er schaamteloos voorbij wordt gegaan aan de vraag of een dergelijk asociaal hoog inkomen ook een echt verdiend loon genoemd mag worden en zichtbaar gerelateerd is aan geleverde arbeidsprestaties.

Advertenties

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Samenleving en getagged met , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Verdiend loon?

  1. Sjoerd zegt:

    Dat is een aardig zakcentje wat die zich daar toe-eigenen..

  2. Mack zegt:

    Ze zullen er niet wakker van liggen denk ik. Aan geld van rijken kun je niet komen, want dan verzinnen ze iets anders.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s