Bloemen, koopman in eigen leed

Met vijfendertig graden buiten is er weinig nodig om van de kook te raken. Vandaar dat ik de opwinding maar even buiten de deur heb gehouden, dus weinig behoefte eraan had om die hier met een logje te kanaliseren. Aan de andere kant wordt dan niet gezegd, wat wel degelijk benoemd moet worden, zelfs als de eerste stoom niet meer afgeblazen hoeft te worden en er al flink wat druk van de ketel is. Want weer of geen weer, de pis blijft mij onder nagenoeg alle omstandigheden lauw gemaakt worden. Zoals het bijvoorbeeld afgelopen zaterdag behoorlijk raak was. Met het Volkskrant Magazine als de voorspelbare gangmaker en podium voor de volgende Bekende Nederlander die een balletje toegespeeld moest krijgen, omdat er weer eens een boek geschreven was en dus verkocht moest worden. Met in dit geval Karin Bloemen in de hoofdrol van haar eigen levensgeschiedenis, die ze al tientallen jaren lang met de regelmaat van de klok verteld heeft en waarin het telkens hetzelfde liedje van misbruik en incest is. Waardoor je als buitenstaander gemakkelijk zou kunnen geloven dat de rol van slachtoffer blijkbaar nog niet eens zo gek is, als je er maar niet over uitgepraat raakt en kennelijk alleen maar denkt dat heel Nederland er elke keer op zit te wachten en niet uitgeluisterd raakt.

Hoezeer kun je de weg kwijt zijn als je er vervolgens ook nog eens een boek over denkt te moeten schrijven? Heb je het dan zo druk met jezelf of je eigen lot? Dat zal toch niet zo zijn en uiteindelijk wel meevallen als je als kleinkunstenares zoveel jaren zo succesvol bent geweest en feitelijk nog altijd volle zalen trekt. Of maken we hier toch onverhoeds kennis met een onvermoede kant van de comedienne die Karin Bloemen is en ook zegt te zijn. Want problematisch is het wel als je desondanks je lot, zeg noodlot, en je lotgevallen aan een steeds grotere klok blijft hangen in alsmaar grovere bewoordingen en daar zelfs het boek voor nodig hebt zonder dat er een eind aan al dat beklag lijkt te komen. Ook door de toename van al die podia die zich juist daar zo graag voor lenen. Wat meteen wel de vraag oproept wie nu Karin Bloemen het meest in de weg zit. De comedienne of de beschadigde patiënt. Of is het gewoon lekker en tegelijk makkelijk om je eigen frustraties en wat dies meer zij stevig en vaak uit te venten en daarvoor goed en vooral veel geld te incasseren? Om de koopman in eigen leed te spelen?

Advertenties

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Mensen, mensen... en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Bloemen, koopman in eigen leed

  1. Sjoerd zegt:

    Iedereen probeert een graantje mee te pikken…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s