De kwetsbare eenling

Het is echt een verhaal uit de eerste hand, dat onbestaanbaar leek anno 2017. Want we hebben het hart toch zo op de tong? Zie maar eens de sociale media. En toch kon het, hoe bizar het ook was, werkelijkheid worden. Zonder dat ook maar een detail erbij werd gefantaseerd. Het speelt zich af in een omgeving waar mensen met elkaar samenwerken in dienstverband. Ze hebben dezelfde werkgever, er zijn leidinggevenden, medewerkers in vaste dienst en oproep – en flexkrachten. Een doodgewoon bedrijf, waar uiteraard niet elke dag met elkaar de polonaise wordt gelopen. Er zijn wel eens wrijvingen tussen de medewerkers. Waar trouwens niet? Wat dat aangaat is het een onderneming waarvan er dertien in een dozijn gaan, maar wel met goede resultaten en een uitgebreide klantenkring. Tot zover eigenlijk niets aan de hand. Alles neemt er zijn gang. Een medewerkster in kwestie loopt al heel wat jaartjes mee in het bedrijf, doet er haar stinkende best en is vijf jaar geleden mede verantwoordelijk geworden voor een bedrijfsonderdeel. Ze opereert in het hart van het bedrijf, doet veel vrienden en vriendinnen op. Ze heeft het er erg naar haar zin en functionneert op haar eigen manier, waardoor ze sterk het gevoel heeft bij te dragen aan het succes van ‘haar’ bedrijfsonderdeel. Met alle drukte vliegen de jaren om. Het eerste jaar, het tweede jaar, het derde, vierde, vijfde jaar. Waarmee het langzamerhand 2017 is geworden.

En alles gaat zoals het gaat, met inbegrip van die veenbrand die ook bij elke organisatie hoort en ergens en tegelijk nergens vandaan lijkt te komen, maar er wel is. Eerst gewoon ondergronds, dat gekonkel en gemonkel, dat rondjes en lijntjes trekt tot er een web ontstaat waarin een eenling, in dit geval die niets vermoedende medewerkster, zo maar wordt gevangen en dan het haasje wordt, want doelwit is van fluistercampagnes, zonder daar iets van te weten of te merken. Met escalatie als enig gevolg waarbij alles dus van kwaad naar erger gaat zonder dat er door iets of iemand wordt ingegrepen en het slachtoffer niets vermoedend verder richting isolement en afgrond afglijdt. Waarop op een onzalig moment de vrije val volgt en het vonnis wordt voltrokken, met het argument van ‘niet meer passend in de bedrijfscultuur’ of ‘onverenigbaarheid van karakters’. Met daarna het non – actief en het verzoek om elders een andere baan te gaan zoeken. Zo werkt het nog altijd en zo gaat men, mensen en management, ook nu nog met elkaar om. Als angsthazen, onprofessioneel, incapabel en vooral beducht om elkaar recht in de ogen te kijken. Want open kaart spelen doet blijkbaar van ‘au’, weet ik opnieuw, zo veel jaar na dato, uit de eerste hand. Waardoor nog steeds niemand, in welke omgeving ook, zijn arbeidsleven zeker is.

Advertenties

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Persoonlijk. Bookmark de permalink .

2 reacties op De kwetsbare eenling

  1. Sjoerd zegt:

    Triest dat het zover heeft kunnen komen… Je hebt gelijk, zoveel wijzigt er niet.

  2. Dhyan zegt:

    Ja ik ken het, het is mij overkomen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s