De verloren illusies van D’66

Wat valt er nog te zeggen over de lopende formatie van een nieuw kabinet, nadat de deelnemende partijen aan de onderhandelingen kenbaar hebben gemaakt dat ze hun gesprekken gaan voortzetten op een landgoed bij Hilversum, de Zwaluwenberg, om ‘kilometers te kunnen maken’. De eerste vraag die dat oproept is logischerwijs wat de voorgaande zes maanden dan de facto hebben betekend en teweeg gebracht. Is het een zich voortdurend herhalende rituele dans op de vierkante millimeter gebleven, waarbij de beoogde partners niet verder zijn gekomen dan aan elkaar te snuffelen? Met zo nu en dan een losse flodder, dus zonder inhoud of gewicht, zoals dat met veel fanfare geopperde idee om het leren van het Wilhelmus weer tot verplichte lesstof te maken. Als dat een eerste resultaat is van de botsing van gedachtenwerelden tijdens de formatiebesprekingen, dan kan dat alleen maar somber en droef stemmen over waar dat ‘kilometers maken’ toe zal leiden, terwijl de aanvankelijk ontstane verwachtingen toch al niet hemelshoog waren. Want wat hebben partijen als de VVD, CDA, Christen Unie en D’66 ideologisch gezien nou eigenlijk voor echte verschillen?

Het is nog net niet één pot nat, maar zouteloos is het geheel wel, als de grootste tegenstelling bestaat in het meningsverschil tussen D’66 en Christen Unie over medisch – ethische kwesties. Waarover dan ook nagenoeg alleen naar buiten wordt getreden, terwijl het naar de overige inhoud van de gesprekken nu al zes maanden gissen is. Wat het er niet beter op maakt en het geloof in een serieus te nemen regeringsprogram bepaald niet doet toenemen. Met misschien per slot van rekening als grootste verliezer D’66 die zich mooi voor het christelijk – liberale karretje heeft laten spannen en al haar progressieve ideeën voor de zoveelste keer naar de maan zag gaan. Waardoor die partij zo langzamerhand akelig dicht bij de existentiële vraag komt waartoe ze nog bestaat en in deze wereld is, als ze vijftig jaar na haar oprichting en drie grootheden verder, zijnde van Mierlo, Terlouw en Pechtold, nog steeds geen kans ziet om een deuk in een pakje boter te schieten en iets van haar principes te realiseren. Zou ze er daarom niet verstandig aan doen om ook maar eens in rook op te gaan, net als die verdwenen illusies, waarvan deze partij in feite de belichaming werd?

Advertenties

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Politiek en getagged met , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op De verloren illusies van D’66

  1. Sjoerd zegt:

    Ze kunnen nog altijd eruit stappen… Dan zou het pas echt spannend worden.

  2. sjogkel zegt:

    Ik ben geen D’66er maar opheffen? nee, gezien de ultra-rechtse koers van die andere neo-liberale partij.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s