Zienswijze herindeling

Hieronder heb ik ten behoeve van de leden van de gemeenteraad Nuth mijn zienswijze vastgelegd op het herindelingsontwerp dat zou moeten leiden tot het samengaan van de huidige gemeenten Onderbanken, Nuth en Schinnen. Deze zienswijze kent twee invalshoeken. Allereerst zal mijn opvatting over het gehele proces rond het genomen raadsbesluit met betrekking tot het voornemen tot herindeling aan de orde komen. Vervolgens zal de inhoudelijke kant behandeld en belicht worden, en meer in het bijzonder de onwenselijkheden van de voorgenomen herindeling, bezien vanuit het perspectief van een bewoner van de kern Schimmert.
. Het proces
Zonder verder waardeoordelen uit te spreken, kan vastgesteld worden dat het betreffende raadsbesluit volstrekt onverwacht is genomen. Geen van de politieke partijen in de zittende gemeenteraad heeft de hele kwestie van de herindeling expliciet en nadrukkelijk aan de orde gesteld en opgenomen in haar programma dat tijdens de laatste gemeenteraadsverkiezingen aan de kiezer werd voorgelegd. In elk geval niet zo uitgesproken dat de kiezer kon vermoeden dat de herindeling in de volgende vier jaar een heikel punt en een brandende kwestie zou worden. Vandaar dat het raadsbesluit velen rauw op het dak viel, te meer ook omdat nergens en nooit enig draagvlak bij de kiezer werd gezocht in de voorafgaande periode. Dit schuurt en wringt des te meer nu juist van overheidswege zo het accent wordt gelegd op het feit dat burgers veel meer hun eigen verantwoordelijkheden moeten nemen. De participatiemaatschappij vraagt immers om mondige burgers, met name nu ze steeds beter en hoger opgeleid zijn. Dit enkele gegeven staat dus pijnlijk haaks op de handelwijze van de zittende gemeenteraad, die zich nog even ver verwijderd van de burgers blijkt te bevinden als in 1982, bij de vorige herindeling die evenzo zonder enige inspraak over de inwoners van veel woonkernen werd uitgerold. Vaker met ongenoegen tot gevolg omdat het hele proces mensen overkwam, die het verder maar met de gevolgen ervan moesten doen. Vierendertig jaar later blijkt er in Nuth dus nog niets veranderd en is het vermoeden van achterkamertjes alleen maar sterker geworden, ondanks dat de wereld en het leven compleet andere dimensies en verhoudingen heeft gekregen.  Is het dan nog een wonder dat de burger steeds bozer wordt en aldus in de armen gedreven wordt van krachten die beter niet de kansen op het politieke speelveld kregen?
. De inhoud
Afgezien van het gehele proces dat tot de besluitvorming rond de herindeling van de gemeenten Onderbanken, Nuth en Schinnen heeft geleid, zijn er ook vele kanttekeningen te maken bij het voornemen, het doel en ook het ontwerp, wederom bezien vanuit het perspectief van een bewoner van de kern Schimmert. Allereerste indruk is de willekeur die spreekt uit het beeld dat oprijst uit de contouren van de nieuw te vormen gemeente. Deze strekt zich namelijk in een vorm van een halve maan over de halve breedte van Zuid-Limburg uit, tussen enerzijds Brunssum en Parkstad en anderzijds Sittard – Geleen. Van enige coherentie is nauwelijks sprake, eerder van een soort van lappendeken. Waardoor de vraag ontstaat of daar ooit innerlijke samenhang uit kan ontstaan. Te meer omdat die nieuwe gemeente ook nog eens doorsneden wordt door een spoorlijn, door een overmatig druk bereden snelweg A76 en de in aanleg zijnde Buitenring Parkstad. Hoe moet zo’n weinig samenhangend geheel bestuurd worden, als gemeenten nu al de vereiste bestuurskracht missen? Maar de vraag hoe inwoners zich met zo’n bijeengeveegde gemeente, met die zo losse structuur, moeten vereenzelvigen heeft eigenlijk nog meer urgentie.
Dit gebrek aan samenhang komt namelijk nog sterker tot uitdrukking in het wisselende karakter van de orientaties van de respectievelijke kernen, als gevolg van totaal andere locale tradities, andere vormen van verenigingsleven, enz. Het zal bijvoorbeeld helder zijn dat inwoners van Schinveld allereerst hun eigen specifieke problemen hebben en zich vooral zullen richten op Brunssum, waar inwoners van Schimmert hun eigen wereld hebben en totaal andere verbindingen aangaan met plaatsen in de omgeving, zoals Meerssen, Valkenburg en Beek. Waarbij met name de situering van middelbaar onderwijsinstellingen, waarop men vanuit de eigen woonkern aangewezen is, een duidelijke rol spelen bij latere orientaties. Dat komt met name in Schimmert tot uitdrukking, waar inwoners zich voor de voorziening in bijvoorbeeld consumptieve en sociaal – culturele behoeften grotendeels richten op de al genoemde plaatsen Valkenburg, Beek en Meerssen, en in economisch opzicht in meerderheid gebonden zijn aan de grote steden Maastricht en Heerlen. Dus noch economisch gezien noch in sociaal – cultureel opzicht is er ook maar enig verband te ontdekken dat zou moeten leiden tot de opname van de kern Schimmert in de nieuw te vormen gemeente Onderbanken – Nuth – Schinnen. Daarmee zou tegelijk de historische fout van 1982, toen Schimmert onverhoeds bij Nuth werd ingedeeld, worden gerectificeerd. Een dergelijke ontvlechting zou er bovendien toe kunnen leiden dat er nieuwe gemeenten in Zuid – Limburg kunnen ontstaan met een logischer samenhang en als een territoriaal afgeronder geheel.
. Conclusie
Op basis van het voorgaande kan ik dan ook tot geen andere conclusie komen dan dat de voorgenomen fusie van de drie gemeenten, Onderbanken, Nuth en Schimmert, absoluut ongewenst is, want het belang van de inwoners van Schimmert op geen enkele wijze dient, er eerder afbreuk aan doet. Daarnaast rijzen er bij  mij grote twijfels of de nieuw te vormen gemeente het juiste antwoord is op de gegroeide behoefte aan meer bestuurskracht op locaal niveau, gezien de structuur van die fusiegemeente en de diversiteit van de woonkernen. En last but not least kan een dergelijke herindeling niet plaats vinden als ze gebaseerd is op een raadsbesluit dat bij lange na niet te zien is als de uitkomst van een rijp democratisch proces waarin aan de burger voluit de kansen worden geboden om daarin te participeren. Hetgeen in geen enkel opzicht is gebeurd.
(Noot: is ook naar de gemeenteraad verzonden)
Advertenties

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Persoonlijk. Bookmark de permalink .

5 reacties op Zienswijze herindeling

  1. Sjoerd van bVision zegt:

    Als ik naar de deelgemeentes kijk kan ik me er iets bij voorstellen.

  2. Peter zegt:

    de bevolking in de kernen heeft het recht om zich uit te spreken waar ze bij willen horen, bij welke gemeente men zich verbonden voelt… het lijkt me een gerechtvaardigde strijd waarbij ook emoties, wensen en verlangens mogen spreken en niet alleen maar zgn rationele bestuurlijke overwegingen

  3. Philip Scheffer zegt:

    Ook als inwoner van Hulsberg kan ik mij aansluiten bij jou betoog en vinden in de aangevoerde argumenten. Jammer is dat je vóór publikatie je stuk niet doorgelzen hebt want dat had je een storende fout namelijk niet gemaakt. Je schrijft diverse keren ‘de gemeenten Onderbanken, Nuth & Schimmert’ terwijl dat laatste ‘Schinnen’ zou moeten zijn. Héél jammer !!!

  4. Frans Vaessen zegt:

    Geachte heer Hamilton,

    Met interesse heb ik uw bericht over ‘zienswijze herindeling’ gelezen. Met de beschrijving van de (foute) procesgang en de argumenten die u noemt over de inhoud ben ik het eens. Maar eerlijk gezegd mis ik een concreet- of alternatief voorstel aan de gemeente Nuth.
    Als inwoner van Nuth (Langstraat Schimmert), maar nog meer als betrokken inwoner van Limburg heb ik vandaag een zienswijze met 26 grieven / punten ingediend. Daarin stel ik beargumenteerd voor van geheel Zuid-Limburg één gemeente te maken. Daarmee is in eenmaal alle bestuurskracht aanwezig én de volledige controle terug bij de gemeenteraad. Dan kan Zuid-Limburg (ca. 600.000 inwoners) voor de regiokwesties en planologie als een geheel worden beschouwd en bestuurd en staat Zuid-Limburg ook nationaal op de kaart. En dan ligt het regelen van ‘dorpse zaken’ op ‘dorpsniveau’ absoluut voor de hand.

    Groet,
    Frans Vaessen

    • robschimmert zegt:

      Ik heb mij in mijn zienswijze beperkt tot de randvoorwaarden waaraan binnen de bestaande wettelijke kaders met betrekking tot bestuurlijke herindeling moest worden voldaan. Daarbij was het beargumenteerd bezwaar maken tegen de voorliggende plannen, dacht ik, aan de orde. Het aanbieden van een concreet alternatief was volgens mij een brug te ver, zeker voor de outsider die ik wel blijf.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s