Gemankeerd rechtsgevoel

Rechtsgevoel en rechtspraak vallen lang niet altijd samen. Tussen rechterlijke macht en samenleving openbaart zich vaker een grote kloof. Het maakt het leven er bepaald niet eenvoudiger op. Ook omdat het geschreven recht nogal eens mijlenver achter het gezonde verstand of het heersend denken naijlt. Het enig gevolg is onbegrip plus rechterlijke beslissingen en uitspraken die betwist worden. Met een Vrouwe Justitia, welke toch de pijler is van onze democratische rechtsstaat, die alsmaar meer aan draagkracht verliest bij een burger die ook alleen maar verweesder raakt en het ook niet meer weet noch idee heeft waar hij aan toe is. De pijnlijke voorbeelden die dat proces van vervreemding alleen maar versterken, rijgen zich aaneen en krijgen nauwelijks nog plaats in de publiciteit, omdat ze meer regel dan uitzondering aan het worden zijn. Dat wordt vooral veroorzaakt door de traagheid waarmee veranderingen in wetgeving hun beslag krijgen. De daarvoor vereiste processen zijn te stroperig vanwege een ambtelijke molen die alleen maar verstopter raakt door een groeiend beroep op haar, waardoor het dus steeds langzamer werkt. De gevolgen kunnen bizar en dramatisch zijn in die zin dat er tussen rechtsgevoel en rechtspraak geen aanwijsbaar verband meer bestaat, dat het er sterk op lijkt dat zich daarin twee geheel verschillende werelden aftekenen. Met het volgende voorbeeld als het meest pijnlijke bewijs en tegelijk de sprekendste illustratie van deze discrepantie die uitsluitend negatief en met ongeloof beoordeeld kan worden.

Zonder dat onderbuikgevoelens daarbij aan de orde zijn. Hoogstens lijkt wereldvreemdheid in het betreffende geval de rechterlijke macht parten spelen, hoewel, en dat tot haar excuus, zij zich gehouden weet aan het geschreven recht. Het neemt echter niet weg dat het van de zotte is wat zich in Arnhem de afgelopen week bij de rechter voordeed en dat ieder rechtgeaarde en goedbedoelende burger zou kunnen overkomen. Want wie maakt het niet mee dat er wel eens bij vertrek van een parkeerplaats teveel betaald blijkt te zijn? En waarom zou je dan zo’n kaartje dat nog voor een tijdje geldig is, niet aan iemand anders geven? Een klein gebaar dat per saldo niks kost, als het al niet wat erkenning oplevert bij degene die ongevraagd ervan profiteert. Een getuigenis van gemeenschapsgevoel dat alleen maar waardering verdient, zou je normaliter denken. Behalve dan bij de rechter in Arnhem die constateerde dat de bestuurder die zo’n kaartje van een mede – automobiltist aanneemt en achter de voorruit deponeert, in strijd met de wet handelt en daarvoor terecht een boete van zestig euro ontving van de Dienst Handhaving van de gemeente. Waar het oordeel, dit vonnis op slaat, is een compleet raadsel. Zeker niet op het idee dat de overheid van ons is. Want dan moet je je er toch enigszins in kunnen herkennen.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Samenleving en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

3 reacties op Gemankeerd rechtsgevoel

  1. Mack zegt:

    Raar he, er is voor de volledige tijd betaald en toch een bekeuring. Ik denk dat ik ook maar niemand meer voor laat in een rij. Voor je het weet heb je een bekeuring. Misschien dat de hoge raad dit nog vernietigd anders werken ze wel mee aan de verhuftering.

  2. sjoerd zegt:

    Ik zou in hoger beroep gaan, dit is van de zotte. Je betaald voor een parkeerplaats. Wie er dan staat met dat kaartje mag niets uitmaken.

  3. pjotr zegt:

    Dat verhaal over dat doorgegeven parkeerkaartje doet me herinneren aan een dakloze, die op een parkeerterrein de kaartjes van vertrekkende automobilisten verzamelde en ze aan nieuwe parkeerders aanbood. Hij liet het aan de parkeerders over, wat ze voor zo’n tweedehands kaartje wilde geven. Daarmee wist hij een paar centjes te verdienen.
    Het verbod op het doorgeven van zo’n parkeerkaartje bezorgt je het gevoel, dat je tweedehands spullen niet mag weggeven (laat staan verkopen), want dan verdient de nieuwverkoper niet genoeg..

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s