Een onbaatzuchtige Anouk

Naast de meningen die ik hier vaker poneer en verkondig plus de nodige kritiek op van alles en nog wat, ruim ik ook wat graag plaats in voor verhalen en ervaringen die mij goed doen en welk gevoel ik ook graag aan anderen wil doorgeven. Vandaag twee voorbeelden van die invalshoek, waarbij ik mij natuurlijk geholpen weet door die bijna-voorjaarszon en een temperatuur die de tien graden weer eens passeert. Daar word je gewoon al blij van, maar nog meer als je in de krant de geschiedenis van iemand leest die het eigen gewin voorbij is, geen vorm hoeft te geven aan een loopbaan, maar ambities heeft die vooral gekenmerkt worden door onbaatzuchtigheid. Dat is de kern en tegelijk de rode draad van het verhaal van de Maastrichtse psychologe Anouk Prop, die na haar studie, tijdens welke ze zich gespecializeerd had in trauma’s, op de Maastrichtse universiteit was gaan werken. Daar merkte ze al snel dat de academische wereld niet haar habitat was, dat ze daar niet gelukkig werd, omdat ze echte zingeving miste. En niet goed zittend in haar vel, bleek yoga tijdens haar eerste reis naar India haar meteen veel te geven. Zowel fysiek als mentaal. Waardoor ze bij terugkeer haar baan verliet en als vrijwilliger de praktijk van apalledag opzocht. In de vorm van kontakten met psychiatrische patiënten bijvoorbeeld, waarbij ze haar verworven kennis van yoga inzette om hen maar ook mensen met depressies en angsten zich beter te laten voelen.

Hiernaast verlegde zij haar horizon ook naar India en Cambodja, in welk laatste land zij met name vrouwen en kinderen op weg wil helpen met behulp van yoga dus. Daarnaast is ze al een jaar of drie bezig met fondsenwerving ten behoeve van een weeshuis voor hoofdzakelijk straatkinderen in de Zuid-Indiase regio Bangalore. Ook daar zal ze meer gaan verblijven. Om praktische ondersteuning te bieden en daadwerkelijk te helpen, maar ook dichterbij de verwezenlijking van dat programma in het weeshuis te zijn om zo de voortgang erin beter te kunnen bewaken. En daar blijft het wat Anouk Prop betreft ook nog niet bij nu zij inmiddels, ook door de opzegging van haar huur, de banden met haar welvarend bestaan hier heeft doorgeknipt. Omdat ze zelf ook iets wil ondernemen om geld voor haar weeshuis in te zamelen. Dat gaat ze doen door de Kilimandjaro te beklimmen, waarvoor de sponsoring voorspoedig loopt en wat de internationale vrijwilligersorganisatie ‘Yoga gives back’ al 10.000 euro heeft opgeleverd. Bovendien zal ze als yoga – ambassadrice kontakten hebben met de Indiase autoriteiten en aanwezig zijn op diverse festivals die geheel in het teken van yoga staan en langs welke wegen zij ook fondsen hoopt te werven. Kortom, een ander geluid dan we momenteel te vaak plegen te horen zonder dat daar een verzuchting over de jeugd van tegenwoordig mee geassocieerd moet worden. Zulke oubolligheid is niet meer van deze tijd, die in elk geval wel wat meer van de onbaatzuchtigheid zoals Anouk Prop die laat zien, kan gebruiken.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in De wereld en getagged met , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s