Wielrennen in de winter

Voor mij als wielerliefhebber is de maand oktober elk jaar weer zoiets als het begin van een boze droom, als de periode aanbreekt dat de echte koersen niet gereden worden, behalve dan zo’n verzonnen Ronde van Zuid – Korea of de Tour de Jamaica waarvoor geen serieuze profrenner te porren is. Je kunt hoogstens nog je hart ophalen aan de Zesdaagsen, die met een echte wedstrijd overigens helemaal niets te maken hebben, omdat de resultaten ervan gestoken en te voorspellen zijn. Zodat je er niets te zoeken hebt, tenzij de liefde voor de wielersport toevallig samenvalt met een voorkeur voor bier en snacks. Dan is er rond zo’n spektakel opeens wel genoeg te beleven, hoewel het verder dus weinig met sport uit te staan heeft. In elk geval stukken minder dan dat halve afgietsel van de wielersport, de cyclo – cross, waar het meer om hardlopen en stuurmanskunst gaat dan om het echte hard fietsen en het nodige koersinzicht. Met ook weer zo’n ambiance die bij de klassiekers en etappewedstrijden ver te zoeken is. Modder, mist, regen en de frituur vormen de hoekpunten van het decor waarbinnen dit veldrijden zich drie, vier wintermaanden lang voltrekt.

Altijd in een troosteloze omgeving, met wat natuurlijke hindernissen zoals bossen, sloten, weilanden en hellingen, dus met een landschappelijke waarde van nul komma nul, omdat ze anders voor zo’n aktiviteit niet zou zijn vrijgegeven. Waarmee al meteen helder is waarom de cyclo-cross nooit het hart van een breder publiek sneller zal doen kloppen en het logischerwijs een tweederangs wieleraktiviteit blijft. Want wie haalt het in zijn hoofd om op een natte zondag in november ergens in de modderige middle of nowhere te blauwbekken en te gaan kijken naar de aktiviteiten van wat fietsers die bij gebrek aan andere wielercapaciteiten hier proberen uit te blinken terwijl de rest van het peloton uitrust, vakantie viert of zich voorbereidt op een nieuw seizoen? Als rechtgeaard wielerliefhebber ben je toch minstens net zo wijs door je daar ook weg te houden en je te begeven in die zoete droom die het vooruitzicht van een nieuw wielerseizoen bezorgt. Je laat je toch niet door die boze droom die in oktober begon, van de wijs brengen?

Advertentie

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Sport en getagged met , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

5 reacties op Wielrennen in de winter

  1. terrebel zegt:

    Ook bij hardlopen zijn er in de loop der tijden verschillende disciplines ontstaan. Niets nieuws, toch?

  2. sjoerd zegt:

    Veldrijden is een kunst apart binnen de wielersport. Ik mag het wel.

  3. Mack zegt:

    Ik mag het niet, dat veldrijden. Dat is toch dat ze rondjes rijden en hardlopend met een fiets op hun nek een heuvel op sjouwen? Inderdaad, troosteloos.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s