Categorie archief: Mensen, mensen…

Hoor toch die oma’s…..

Het lijkt me stug dat het mij alleen maar overkomt of in elk geval opvalt. Want elke keer als ik in mijn supermarkt bij de kassa wacht om af te rekenen, is het prijs. Nee, niet dat de andere rij … Lees verder

Geplaatst in Mensen, mensen... | Tags: , , , , | 1 reactie

Geslaagd in Amsterdam

Af en toe wordt mij weer eens duidelijk gemaakt waarom het zo een behaaglijk gevoel geeft om heel ver weg van Amsterdam te wonen. En dan spelen haar razende drukte noch de verloedering een rol, maar blijkt telkens weer doorslaggevend … Lees verder

Geplaatst in Mensen, mensen... | Tags: , | 3 reacties

Asymmetrische verschijningen

Gewoon eens een ervaring die hoognodig ook met anderen gedeeld moet worden en waarschijnlijk wel een schok van herkenning teweeg zal brengen, althans bij diegenen die zich ook wel eens overgeven aan de observatiemodus. Mensen kijken. Doen we allemaal. Ik … Lees verder

Geplaatst in Mensen, mensen... | 5 reacties

Dat zijn dus de Hollanders

Zodra ze in den vreemde zijn, schrijven Nederlanders toch altijd weer hun eigen verhaal. Als ze al niet vaak door stemverheffing opvallen, dan toch wel door eigenaardigheden in gedrag, die meteen ook onze landsaard kenmerken. Niet dat ze daarmee spectaculair … Lees verder

Geplaatst in Mensen, mensen... | Tags: , | 2 reacties

Amigos do Brasil

Vrijwilligersprojecten en – activiteiten onttrekken zich vaak aan de waarneming van het grote publiek. Ze blijven grotendeels onder de radar van de media omdat ze te weinig spraakmakend zijn. Goed nieuws is namelijk geen nieuws. Vandaar dat al diegenen die … Lees verder

Geplaatst in Mensen, mensen... | Tags: , , , , | 1 reactie

Over dementie gesproken…..

Het is misschien wel een morbide gewoonte. Maar eigenlijk kan ik geen dag zonder en het is tegelijk ook de belangrijkste reden waarom ik nog altijd geabonneerd ben op de regionale ochtendkrant de Limburger, die als het gaat om nieuws, … Lees verder

Geplaatst in Mensen, mensen... | Tags: , , | 1 reactie

Klotsogen….

Alsof ze water zagen branden. Dat verried de blik in hun ogen. Voeg daar de opengevallen mond bij en de wereldvreemdheid, het verblijf in de eigen bubble was in optima forma verbeeld. Zo stond een aantal mensen erop in het … Lees verder

Geplaatst in Mensen, mensen... | 2 reacties