Het raadsel ‘Ozark’

Hoewel je er flink mee op de koffie kunt komen, wordt kijkgedrag op Netflix in sterke mate bepaald door hearsay-information. Althans, zo werkt het bij mij meestal. En uiteraard kijk ik wel van wie en uit welke mond de aanbeveling of de kritiek komt. Omdat het toch handig is om je pappenheimers een beetje te kennen om niet op dwaalsporen terecht te komen. Eigenlijk ben ik bijna nooit bedrogen uitgekomen. Alleen weet ik het momenteel nog zo net niet. Na ‘The Crown’ (goede wijn behoeft geen krans) en ‘Frikjent’ werd het even stil en belandde ik in een soort van niemandsland, dat bij gebrek aan een fatsoenlijk kijkalternatief door het WK Voetbal alleen maar onbestemder werd. Dus was elke aanbeveling of wat daar op leek, mij meer dan welkom. Waardoor ik toch weer in no time midden in een Amerikaanse serie zat die nu eens de verdienste had om niet geteisterd te worden door dat typische schmierende acteerwerk waar de Amerikanen zo in uit willen blinken. Dat gemis is meteen ook het sterkste punt van ‘Ozark’, kan ik na zeven afleveringen te hebben bekeken, ronduit zeggen, hoewel ook de dialogen en de fotografie er mogen zijn. Maar voor het overige ben ik nog op zoek naar een definitief en afgerond oordeel, zij het dat daarvoor mij nog zevenendertig afleveringen resten. Als ik die tenminste uit wil of kan zitten.


Want er zijn tegelijk ook wel wat mitsen en maren te bedenken. Zoals bijvoorbeeld de verschillende verhaallijnen die kris kras door elkaar lopen, elkaar hinderen of versnellen. Dat moet je als oplettende kijker wel in de gaten houden. Aan valkuilen daarbij ook geen gebrek. Met als gevolg dat het tot nu toe meer dan eens gissen is naar het genre dat hier in ‘Ozark’ aan de orde is. Een thriller, een crime-story, horror, psychologie. Of moet er vooral rekening worden gehouden met een vette knipoog die de regisseur bij menige scene achter de hand heeft. Het kan van alles wat zijn, waardoor je je ook nog wel eens op het verkeerde been voelt staan en denkt dat je een soort van remake van Twin Peaks aan het beleven bent, met een kopie van David Lynch als de bedenker ervan. Alleen in dit geval dertig jaar later en honderden kilometers zuidelijker, wel in eenzelfde setting, niet op de Canadees-Amerikaanse grens, maar in het hart van Amerika, midden in Missouri. In elk geval raadselachtig genoeg om nog niet te weten waar ik aan toe ben en om mijn oordeel op te schorten over deze serie ‘Ozark’, die, zoveel is voor mij nu wel al zeker, in elk geval er in uitblinkt om aan het menselijk tekort en de maatschappelijke marge een hoofdpodium te geven.

Advertentie

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Media en getagged met , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s