Het gezicht van de Klever

Hoe dichter bij huis, des te curieuzer blijkt de wereld te worden. Als je daar tenminste met een scherpe blik naar wilt kijken. Met dank aan al die specifieke types en figuren die bijeen genomen een wezenlijke bijdrage leveren om de couleur locale van mijn dorp te bepalen. Het zijn de krenten in de pap die het dorpsleven wat mij betreft zo uitermate verteerbaar maken. Zoals bijvoorbeeld de man die in mijn beleving nu al dertig, vijfendertig jaar dag in, dag uit zijn plek voor de poort van zijn boerderij op de Kleverstraat inneemt en op die manier het in – en uitgaand verkeer vorst, beschouwt en peilt. Waabij hem dus niets ontgaat ondanks dat hij zijn hoedje altijd min of meer half over zijn rechteroog heeft geschoven. Mogelijk dat dat zijn blik op de wereld verdiept en verscherpt, maar opvallend en typisch is het wel. Zoals ook zijn positie op zijn zachtst gezegd in het oog springend genoemd kan worden. Want ik ken hem niet anders dan dat hij op zijn vouwstoeltje altijd half onderuit gezakt zijn waarnemingen doet. Met dat ene arendsoog dat alles vangt tenzij hij met een passant in gesprek is. Wat meer dan eens pleegt te gebeuren, is mij al vaker opgevallen.

Want daarvoor zit hij daar ook, verlegen om een praatje. En als hij al niet aan de praat is met de buitenwacht, dan was hij toch veelal in conclaaf met twee vrouwen, zijn zusters, die hem daar geregeld en vast flankeerden. Zo tegelijk een gouden drietal vormend dat het entree naar Haasdal en Schimmert bij wijze van spreken in het oog hield en een eigen gezicht gaf, maar tegelijk ook alle nieuwtjes en weetjes het dorp in en uit reguleerden. Maar de laatste jaren is het daar vooraan bij de Kleverberg toch stukken stiller geworden. Hij verkeert er tegenwoordig nog in zijn eentje omdat de tijd, de jaren zijn gaan tellen en hem daar alleen achter hebben gelaten. Zonder dat het triest en treurig is, te oordelen naar zijn vasthoudendheid om zijn plek en rol daar te blijven bekleden. Zij het dat zijn formaat steeds kleiner oogt. Want wie slinkt en krimpt er niet? Hij ook, zonder dus verder te versagen en daar op de Kleverberg poolshoogte te blijven nemen. Omdat Schimmert, Haasdal niet zonder kan, zal hij vermoedelijk vinden, en ik eigenlijk ook, aangezien ik zulke ankerpunten alleen maar kan waarderen.

Advertentie

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Limburg en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s