Gedachten tijdens de vlucht

In de kantlijn van de uitgebreide berichtgeving over de oorlog in Oekraine wordt er in de Volkskrant ook dagelijks ruimte gegeven aan het geluid van een Rus of een Oekraiense, die op hun manier uiting geven aan hun pijn, gevoel, ontzetting en wat dies meer zij naar aanleiding van het drama dat zich over hun hoofd heen is aan het voltrekken. Dat levert meer dan eens aangrijpend en authentiek proza op. Zoals bijvoorbeeld deze overpeinzing van een gevluchte Russische journalist, welke op 24 oktober een plaats kreeg op pagina 7 van de Volkskrant:


“Toen we in Finland stopten voor een korte lunch, zag ik op de tv een verslag uit Rusland. Het was voor het eerst dat ik van buitenaf mijn eigen land zag, alsof ik door de ogen van een outsider keek. Het leek alsof je een gebeurtenis volgde ergens op een verafgelegen eiland, niet uit te leggen omdat de motieven van de actoren zo onbevattelijk zijn. Mensen die geobsedeerd zijn door de ‘grootsheid’ van hun land beginnen een oorlog met hun buren omdat ze een spookachtige grandeur willen restaureren, terwijl ze bezig hadden kunnen zijn met hun eigen leven. Werken, kinderen opvoeden, een vakantie plannen, de samenleving verbeteren.


Het gevoel van een bevreemdend ongemak blijft: ik heb persoonlijk niks verkeerd gedaan, maar ik ben onderdeel van deze natie waarvan de motivatie zo onnavolgbaar is en het gedrag zo onuitlegbaar. Een land dat de afgelopen eeuw al drie notoire monsters heeft voortgebracht: Lenin, Stalin, Poetin. Dat was ook een reden om te vertrekken: ik heb genoeg van de experimenten. Ik wil geen grootsheid als die betaald wordt met mensenlevens en lijden. Ik wil dat mijn land groots is op de manier waarop andere landen groots zijn: een goede plek om te leven en te genieten, een goede plek om vrienden welkom te heten. Een land waarvan ik simpelweg houd omdat mijn familie en ik er ons op ons gemak zijn en niet een land waarvan ik moet houden – er bestaat niet zoiets als afgedwongen liefde.”

Advertentie

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Mensen. Bookmark de permalink .

Een reactie op Gedachten tijdens de vlucht

  1. Dhyan zegt:

    Wat een wijsheid.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s