Het agrarisch tekort

Alsof ze in de omgekeerde wereld leven en hun wereld echt op de kop staat. Hoe haal je het anders in je hoofd om het rood-wit-blauw zo demonstratief en respectloos om te keren, alleen maar om te laten zien dat overheidsbeleid je niet aanstaat of niet uitkomt. Waarbij de vraag zich meteen opdringt of ze wel zulk lawaaiig recht van spreken hebben, de boeren, of hun protest in deze vorm nog wel enige verhouding heeft. Zonder al te zeer op de inhoud en de details van de materie in te gaan, want complexer kan het niet, gaat het best aan om enkele zaken nog eens te benoemen en de nodige puntjes op de i te zetten. Met name als het gaat om de rechten die de Nederlandse boerenstand zich meent te mogen aanmeten. Duidelijk is in ieder geval wel dat in hun kring de memorie danig kort is en het geheugen wel zo selectief. Of het nou om de vertegenwoordigers van de veeteelt gaat, de akkerbouwers of de glastuinders, op de kennis van hun eigen verleden en van de wijze waarop ze hun huidig bedrijf hebben kunnen en mogen opbouwen, valt bijna niemand te betrappen. geeft niemand thuis, waarschijnlijk omdat dat op dit moment waarop de wind nu eens uit een andere hoek waait, nu even minder uitkomt en hun huidig belang zo niet wordt gediend. Want hoe het ook gewend of gekeerd wordt, de Nederlandse boer heeft vanaf het midden van de vijftiger jaren de economische wind altijd nadrukkelijk in de zeilen gehad.


De subsidiekraan van de Rijksoverheid heeft al die tijd wijd open gestaan, mede dankzij de sterke positie die de agrarische wereld in de politiek had verworven, met name in de christen-democratische hoek. Daardoor kon er decennialang tegen de klippen op geexpandeerd worden en groter en groter gegroeid worden. En ging het de Nederlandse boer meer dan naar den vleze. Het kon eigenlijk niet op omdat diezelfde Nederlandse boer ook nog eens sterk bevoordeeld werd met alle mogelijke subsidies vanuit de EU, vanuit Brussel, alweer doordat de Nederlandse politiek ook daar sleutelposities wist te verwerven waardoor de geldstroom makkelijk op het Nederlandse platteland gericht kon worden. En als je aan die weldaad en overvloed gewend bent geraakt, alsook aan de richting van waaruit ze komt, dan schuurt en schrijnt het des te meer als diezelfde EU de bakens gaat verzetten en een andere toon begint aan te slaan richting de Nederlandse boerenstand, daarbij willens en wetens gevolgd door de Nederlandse overheid. Dat is natuurlijk lastig en ook even wennen aan zo’n andere tijd en stijl. Maar om dan de kont tegen de krib te gooien en de Nederlandse vlag om te keren, dat heet op zijn minst kinderwerk en getuigt van nul maatschappelijke verantwoordelijkheid, zeker als er zo lang profijt is getrokken uit de ruif met gemeenschapsgeld. Wat dan gemakshalve vergeten wordt.

Advertentie

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Politiek. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s