Leve de democratie!

Dat was nou eens een prijzenswaardig initiatief van de Volkskrant om dit weekend aan al haar columnisten de ruimte te bieden om op hun eigen wijze een lofzang op de democratie af te steken. Precies op een moment dat ze weer eens onder druk begint te staan. Ik sluit mij daar graag bij aan en wil dus ook mijn zegje doen. Echter, niet in die tweehonderd woorden. Hier op mijn eigen plek gun ik mijzelf toch wat meer ruimte, hoewel ik daar ook al weer een kwart van heb opgesoupeerd, om de goede aanloop te nemen. Want schrijven over democratie is toch zoiets als de bekende sprong in het diepe, waaraan al zovelen zich hebben gewaagd. Wie had en heeft er geen mening over en wie heeft er geen gelijk met zijn bevindingen over en gevoel bij de democratie? Hoeveel zegjes zijn er niet over gezegd, welke altijd op een of andere manier hout sneden? Waarom zou ik die van mij er niet aan toevoegen? Waarom niet gezegd hoe ik mij ertoe verhoud, om me maar eens eigentijds uit te drukken en tegelijk mijn juiste toon voor dit moment te zetten? Met verontrusting daarin als de boventoon. En tegelijk ook een zweem van verwondering. Omdat het voor mij steeds lastiger wordt om te geloven dat de Bolsonaro’s, Trumps, Orbans, Poetins en nog veel meer van dat soort erin geslaagd zijn om met hun autoritaire leiderschapsstijl – en dan druk ik mij echt mild uit – erin geslaagd zijn om het debat over de democratie, over haar effectiviteit als staatsvorm, te heropenen.


Wat een vaststaand feit, haast een axioma, gedurende vijfenzeventig jaar na de Tweede Wereldoorlog is geweest, is opeens weer geagendeerd en is in de omgeving waar ze onbetwistbaar was, zo maar een punt van discussie geworden en vatbaar voor interpretatie. Om dicht bij huis te blijven. Zie hoe een politieke partij als het Forum voor Democratie het debat daarover via de optredens van haar vertegenwoordigers aanzwengelt en constateer hoe gemakkelijk momenteel minderheden daardoor in de vuurlinie kunnen komen te liggen. Plotseling blijkt de democratie als staatsvorm niet meer onbesproken, is de chique zweem die er omheen hoorde te hangen in een klap weggerukt, door een discours dat vanuit rechts-extremistische kring en uit de ultra-conservatieve filosofische en wetenschappelijke gelederen werd aangekaart. Het morrelen aan de normen en waarden van de parlementaire democratie, aan de stijl die daarbij hoort, lijkt opeens te moeten kunnen. Zonder dat een uitkomst duidelijk is. Waardoor het verleidelijk wordt om achterom en naar het verleden te kijken als zulke altijd onbesproken zekerheden dreigen weg te vallen. Mag toch? En is het dan vreemd dat de verontrusting alleen maar toeslaat en de neiging om de democratie des te harder te bejubelen en vooral te koesteren alleen maar groter wordt?

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Politiek en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

3 reacties op Leve de democratie!

  1. Anoniem zegt:

    Spannende tijd, waarom is democratie niet net zo besmettelijk als corona. Met zo’n naam moet het toch werken?

  2. Ximaar zegt:

    Puntje is wel dat ik Nederland of GBR niet als democratie zie. Bij een democratie hoort geen staatshoofd door erfopvolging, maar een (al dan niet in-) direct gekozen staatshoofd zoals in Duitsland.

    • robschimmert zegt:

      Nld is een constitutionele monarchie en tegelijk een parlementaire democratie. De monarch heeft in ons democratisch bestel geen enkele rol, is sinds enkele jaren zelfs uitgesloten van deelname aan en ingrijpen in het democratisch proces. Daarom is Nld wat mij betreft toch een parlementaire democratie.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s