Sneeuwkettingen en plankenkoorts

Hiervoor heb ik al gerept van mijn wintersportervaring, van mijn belevenissen en gevoelens als debutant in de Franse Alpen, die ook nog met zoiets behept was dat plankenkoorts heet. Want waarom zou ik daar geen last van hebben? Al was het maar om een futiel, hoewel toch essentieel onderdeel van de sneeuwpret. Die twijfel, die dus eigenlijk plankenkoorts heet, nam van tevoren al lichte vormen aan, maar begon met het naderen van de vertrekdatum toch allengs te groeien. Want er moesten ook sneeuwkettingen mee. Ze waren zelfs wettelijk verplicht in Frankrijk, liet ik mij vertellen. Waarna het hele palaver volgde rond de aanleg van die hulpmiddelen welke vereist waren bij royale sneeuwval, als je toch met je auto verder wilden komen. Of ik wel wist wat voor een heisa die aanleg betekende? Met name bij sneeuwval en in de duisternis? Nog afgezien van de complexiteit van de handeling, die zich alleen liet beheersen als er van tevoren ruim op geoefend was. Niet dat ik spontaan peentjes begon te zweten, maar verlokkelijk vond ik het perspectief niet. Zodat de zin mij ook totaal ontbrak om in mijn steenkoude garage eens lekker te gaan oefenen om dat vermeende ongemak onder de knie te krijgen.


Dus gewoon de gok genomen en zo’n twintig keer de uitleg van Paul van de Wegenwacht op You Tube bekeken en verder de demonstatie van de vriendelijke medewerker van Profile in Hoensbroek in mij opgenomen. Waarna het erop wachten was waar het schip zou stranden en verder alle weersverwachtingen via Buienradar in de gaten werden gehouden. Toch wel met kloppend hart. Want het zou toch niet gebeuren dat sneeuwval mijn stille hoop zou frustreren en ik de zo fraai verpakte sneeuwkettingen alsnog als een omgekeerde Houdini om mijn banden zou moeten aanbrengen? Al was het om een afstand van nog geen twee, drie kilometer te overbruggen. Ik moest er niet aan denken en hoefde dat uiteindelijk ook niet. Omdat de weergoden mij uiteindelijk wat dit aangaat meer dan gunstig gezind waren. Zodat de opluchting mij in bezit nam en ik met een duidelijk opgeruimd gemoed mijn gehuurde sneeuwkettingen bij Profile mocht terug bezorgen. Kende mijn wintersportvakantie naast de uitstapjes naar Annecy en Chamonix tenminste ook nog deze meevaller.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Persoonlijk en getagged met , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Sneeuwkettingen en plankenkoorts

  1. Mack zegt:

    Ik had ze in de tijd dat we nog geen winterbanden hadden. Ze bestonden al wel, in Oostenrijk werden ze al gebruikt, maar hier nog niet. Ze moesten er wel om. Heb ik iemand anders laten doen. Maar ongekend de grip die je hebt in de sneeuw met die dingen. Kan geen winterband tegenop.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s