De empathie van hondenbezitters

Zijn hondenbezitters ook echt allemaal dierenvrienden? Met hart en ziel en van top tot teen? Een bevestigend antwoord op die vraag zou meer dan voor de hand liggen. Want schaf je een hond aan, dan doe je dat met je volle verstand en in elk geval ook met je hele gevoel. Je hebt er op zijn minst goed over nagedacht en je zal ook wat met honden hebben. Logisch gewoon. En toch is het bijeen genomen niet zo vanzelfsprekend, de wijze waarop baasje en hond zich tot elkaar blijken te verhouden, als ik om mij heen kijk en mijn ogen moet geloven. Waarbij ik, dat steek ik niet onder stoelen of banken, bepaald kritisch ben, omdat ik precies weet waarom ik zelf geen hond heb, want daarover goed heb nagedacht. Nou, met die achtergrond kijk ik soms met stijgende verbazing naar het gedrag van bepaalde hondenbezitters. Met mogelijkheden genoeg om ze te observeren omdat ze dag in, dag uit met tientallen mijn huis passeren. En wat zie ik dan zoal gebeuren? Laat ik mij beperken tot de meest gangbare bron van mijn verbazing, welke al begint bij de veronderstelling dat de hondenbezitter, dierenvriend als deze is en dus liefde voor zijn eigen hond zal voelen, behept zal zijn met een dosis aan empathie.


Hij of zij zal zich kunnen verplaatsten in het gevoelsleven van zijn hond. Wat toch het minste is dat je mag verwachten, denk ik als ik de parade zie van al die honden met hun eigenaren. Om tegelijkertijd te constateren dat de werkelijkheid toch danig afwijkt van mijn gedachtenspinsels, die vaker dus schone schijn blijken te zijn. Want dan zie je in real life een vent van twee meter lang langs komen met aan zijn lijn een teckel, zo’n gevuld kachelpijpje, met pootjes die net tien centimeter lang zijn, dus tien keer zo kort als de benen van zijn metgezel, die met zijn hele lengte stevig doorstapt, zijn tempo houdt. Zonder een moment stil te staan bij de noden van zijn kameraad op vier korte poten die niks anders dan zijn best kan doen om zijn baas, die stug doorloopt, bij te houden. En dat het geen uitzondering is, kom ik dus dagelijks bij herhaling aan de weet. Want kleine hondjes zijn er bij de vleet, maar spijtig genoeg nog veel meer baasjes die geen benul en weet ervan hebben wat zij zo doordravend hun honden aandoen. Met empathie heeft het niks te doen, laat staan dat je het dierenliefde mag noemen. Het komt er zelfs niet bij in de buurt.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Samenleving. Bookmark de permalink .

Een reactie op De empathie van hondenbezitters

  1. Dhyan zegt:

    Dan hebben die hondjes het slecht getroffen daar. Ik zie dat hier niet.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s