Een Deens DNA?

Doordat ik geruime tijd gewerkt heb bij Rockwool in Roermond, ben ik in de gelegenheid geweest om kennis te maken met en zicht te krijgen op zoiets dat je de Deense volksaard mag noemen. Rockwool is namelijk een Deens concern dat bestuurd wordt vanuit Hedehusene dat onder de rook van Kopenhagen ligt. De Nederlandse organisatie had wel een hoge mate van zelfstandigheid, waardoor er niet dagelijks kontakt was met de Deense collega’s en bestuurders. Maar toch ook weer voldoende om verschillen in landsaard, cultuur en mentaliteit te kunnen onderkennen. Het zal niemand verbazen dat de Nederlanders zich in die wederzijdse communicatie onderscheidden door een hoge mate van assertiviteit die nogal eens gepaard ging met luidruchtigheid. Want onze zelfstandigheid in Roermond moest uiteraard altijd weer benadrukt worden. Wat de Denen dan ook lieten begaan zolang Rockwool in Roermond maar de successen in business aaneen wilde rijgen. Maar liep het even niet zoals de Denen dat wensten, dan waren zij ook niet te schuchter om in te grijpen. Wat resoluut gebeurde, maar wel altijd stijlvol, discreet en binnen de perken en zonder de ketelmuziek die wij in Nederland plegen te spelen als het om het bevechten van ons gelijk gaat.


Bescheiden dus en nooit extreem uitgesproken, maar wel duidelijk, dat typeerde de stijl waarmee de Denen zich voortdurend manifesteerden gedurende mijn Rockwool – jaren. Waardoor bij mij ook een beeld kon ontstaan van iets dat je de Deense cultuur en landsaard zou kunnen noemen en die zeker sympathiek was, want bij mij nooit schuurde. En dat beeld bevestigde zich in de jaren nadien alleen maar meer als ik sporters uit Denemarken die in Nederland actief waren, zich zag presenteren. Aangenaam, voorkomend en onomwonden, zo konden voetballers als Eriksen en Schone gerust getypeerd worden. Die indruk van de doorsnee Deen, die bijna een wetenschap was, verdiepte zich bij mij alleen maar verder toen ik gedurende de afgelopen tien jaar een aantal Deense tv-series mocht zien, waarin het Deense DNA alleen maar scherper werd gepresenteerd. Ik noem The Killing, Borgen, The Legacy en last but not least Rita. Stuk voor stuk series waarin de Deen als zodanig en in real life zichtbaar werd gemaakt, de puzzelstukjes steeds beter pasten en mij tot de conclusie voerden dat de Deen misschien wel het betere ik van de Nederlander vertegenwoordigde. Of ga ik hiermee te ver? Want is die beschaafde, bescheiden en nog vrijzinniger en op de Deen lijkende Nederlander een ijdele wensgedachte? Omdat de Nederlander vooral de Nederlander moet blijven en de Deen absoluut de Deen. Al was het om een stichtend voorbeeld te houden.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in De wereld en getagged met , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Een Deens DNA?

  1. Mack zegt:

    Dat komt toch gewoon omdat je ze niet verstaat? Als je ze kon verstaan hoorde je dat ze dezelfde wartaal uitslaan als ons.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s