Een nieuwe bestuurscultuur…?

Natuurlijk waren zij de eerst aangewezenen om een aftrap te geven in de richting van een nieuwe bestuurscultuur, de mastodonten van het Binnenhof, de afgietsels van de oude politiek, Koolmees en Remkes, die als ze al niet bestonden, uitgevonden hadden kunnen zijn door Nescio of Bordewijk. Dus karakters van een vergaan verleden die zich in het politieke wantij van de laatste decennia als geen ander thuis hebben gevoeld en daarom met gemak het ene aan het andere baantje wisten te rijgen. Bij gebrek aan beter. Dat moet haast wel de verklaring van hun huidige positie van informateur zijn en dus meteen de redengeving om na alle politieke fiasco’s van de laatste jaren in elk geval door hen de schijn op te laten houden dat er in Den Haag nu echt een andere wind gaat waaien. Hoewel het wel heel erg lastig is om aan dat soort beweringen enig geloof te hechten als ze uit de mond komen van figuren die als geen ander model hebben gestaan voor het falen van de politiek van de laatste jaren, want er bij hoorden en ernaar keken en voor de rest geen klap deden, want het allemaal lieten gebeuren van kwaad tot erger. Dat is ongeveer de kwestie met Koolmees en Remkes, die het met hun babbels en hun aanwezigheid eigenlijk alleen nog maar erger maakten.


Want is het niet op zijn minst opmerkelijk is dat die Koolmees kennelijk als de meest geschikte persoon wordt beschouwd om naast zijn baan van minister van Sociale Zaken ook nog eens op te treden als een van de informateurs die een nieuw kabinet met totaal gewijzigde ambities in elkaar moet draaien? Alsof dat een klusje is dat je er wel even bij doet. Nog afgezien van het feit dat het andersom ook wonderlijk is dat het ministerschap van Sociale Zaken blijkbaar ook een ambt is dat je best wel een tijdje parttime kunt doen. Ik bedoel maar. Daarnaast maakt Remkes het zeker zo bont. Want voor hem is het gouverneurschap van Limburg zo te zien ook een job die niet zoveel voorstelt, waardoor je dat werk met gemak met andere belangrijke bezigheden, zoals het informateurschap, kunt delen. Waarmee de Limburgers absoluut tekort worden gedaan, waar het aureool van Remkes tegelijkertijd natuurlijk alleen maar meer licht vergaart. Typisch staaltjes van oude politiek waarin de baantjes in het geniep en uit het zicht verdeeld werden onder de figuren met namen als Remkes en Koolmees. Zodat daardoor met recht de vraag overblijft of zij de aangewezenen zijn om de aftrap voor een nieuwe bestuurscultuur te geven. Natuurlijk niet, zoveel is toch wel zeker. Noem het gewoon oude wijn in nieuwe zakken. Anders gezegd. Een nieuwe bestuurscultuur? Laat mij niet lachen.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Politiek en getagged met , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Een nieuwe bestuurscultuur…?

  1. Dhyan zegt:

    Ik lach wrang nog even mee.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s