‘Oorlogswinter’

Een aantal maanden geleden kwam ik voor het eerst in aanraking met werk van de Nederlandse cineast Martin Koolhoven. Een kennismaking die mij niet meeviel, hoewel zijn vakmanschap uit zijn film ‘Brimstone’ duidelijk viel af te lezen. Maar het gebruik van geweld, het expliciete karakter ervan en met name de centrale rol die eraan werd toegekend, maakte ‘Brimstone’ voor mij maar heel moeilijk verteerbaar. Des te benieuwder was ik daarom naar de wijze waarop hij het boek ‘Oorlogswinter’ van Jan Terlouw vorm had gegeven. Het betrof namelijk opnieuw een gegeven waarin het geweld ook gemakkelijk een plaats had kunnen krijgen, ondanks dat het toch om een jongensboek ging. Maar misschien was het die ogenschijnlijke tegenspraak die mij zo nieuwsgierig maakte naar de vorm en aanpak die Koolhoven had gekozen om van dit jongensboek een film te maken die ook voor volwassenen het aanzien waard zou zijn. En om dan maar bij de conclusie te beginnen. Voor die toets is Koolhoven beslist wel geslaagd met deze film die mij toch anderhalf uur wist te boeien.


Aan vakmanschap weer geen gebrek, ook al bleef het verhaal op het niveau van een spannend jongensboek steken, niet in de laatste plaats door de jeugdige hoofdrolspeler, die volgens de vertelling van Terlouw in de winter van 1944/1945 zijn jongensdroom en jongensavontuur mocht beleven. Want dat bleef het wel zonder dat dat ook een belemmering vormde voor een beleving als volwassen kijker, die immers ook jong is geweest en net zo heeft kunnen dromen. Vandaar dat fantasie en werkelijkheid in het tijdsbestek van de film mooi over elkaar heen schoven en zo een onderhoudende film deden ontstaan. Waarbij echter wel een enkele kanttekening past. Zoals bij de enkele scenes waaraan veel figuranten deelnamen en die op zijn zachtst gezegd nogal amateuristisch in elkaar waren gezet. Staat het goede spel van met name de jeugdige hoofdrolspeler tegenover. Want zie maar als jonge jongen de hoofdrol te spelen in je eigen jongensdroom als die ook nog eens tot een bittere werkelijkheid verkeert. En dat is natuurlijk wel de verdienste van Martin Koolhoven die van dat spannende boek ‘Oorlogswinter’ zo’n aansprekende film heeft weten te maken.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Kunst en cultuur en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s