De laatste over Trump

Sinds zijn debuut in de politieke arena in mei 2016 heb ik in totaal tweeentwintig logjes aan Donald Trump gewijd. Het laatste dateert al weer van meer dan twee maanden terug. Dat schreef ik op 4 november, een dag nadat de Amerikaanse presidentsverkiezingen hadden plaats gevonden en toen nog niet bekend was dat hij zijn herverkiezing was misgelopen. Daarvoor besteedde ik een jaar lang geen aandacht aan hem, waarschijnlijk omdat ik wel was uitgekeken op zijn strapatzen en ik mijn lezers niet wilde vervelen met mijn boosheid en ergernis, waaraan voor mij, als het om hem ging, niet meer te ontkomen viel. Omdat Trump in zijn ambtstermijn op zijn laatste benen lijkt te lopen en het er dik in lijkt te zitten – als het tenminste aan de Democraten en Nancy Pelosi ligt – dat wij hem in 2024 niet meer opnieuw zullen zien optreden, wordt dit het laatste logje dat aan Donald Trump wordt gewijd. En dat doe ik echt met een zucht van verlichting, zeker na al het tumult dat hij de afgelopen twee maanden heeft veroorzaakt. Waarbij de ene na de andere historische paralel zich bij mij opdrong, gevoelig als ik ben voor de wetmatigheid die in de geschiedenis besloten ligt, namelijk dat ze zich blijft herhalen. Ook in een land dat zich de oudste moderne democratie noemt, de Verenigde Staten. Waar opeens, de afgelopen vier jaar, net als in nazi – Duitsland de leugen kon gaan regeren.


Die ook nog eens door miljoenen en miljoenen geloofd werd, miljoenen die zich door de stem van Trump lieten meevoeren en bedwelmen, want ieder oog verloren voor de verpestende inhoud van zijn boodschappen. Hij werd een cultus, een religie, ook met rituelen en symbolen, tot aan het vertoon met Confederatievlaggen aan toe. En dat alles voortdurend gelardeerd door zijn rallies en de hoge toon van zijn toespraken waarin verfijning uiteraard zoek was en de grofheid alleen maar zegevierde, dus elke tegenstander geschoffeerd werd. Zwart wit en weg met de nuance. Wij tegen zij, in die zin dat Amerika groot moest zijn en ook alleen nog maar telde. Met uiteindelijk de straat die regeerde. Waardoor de bestorming van het Capitool het logisch resultaat moest zijn van zo’n bondgenootschap dat we in de jaren dertig in nazi – Duitsland ook hebben gezien, met alle vreselijke gevolgen van dien daarna. Zodat we nu maar wat gelukkig mogen zijn dat deze Trump zijn mars naar de macht niet heeft kunnen voltooien, zijn hand heeft overspeeld, zich heeft overschreeuwd en uiteindelijk in zijn laatste en tot vervelens toe herhaalde leugen is blijven steken. In het andere geval had ik het niet geweten. Want dan was hij met Amerika aan de haal gegaan en zou het onzeker zijn geworden of we dat met zijn allen nog hadden kunnen navertellen. Omdat de geschiedenis zich nu eenmaal in wat voor vorm ook herhaalt

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in De wereld en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op De laatste over Trump

  1. Mack zegt:

    Wat ik veel interessanter zou vinden, is dat je eens uitlegt waarom de geschiedenis zich uiteindelijk niet herhaalt. Je doet je je er nu vanaf met dat dat wel gebeurd zou zijn als Trump herkozen zou zijn. Want in dat geval hadden denk ik nog vier jaar ergernis en spot gehad. Of bedoelde je als het Trump was gelukt om na zijn nederlaag alsnog de macht te grijpen? Hoe had hij dat moeten doen? Dan had een rechter hem gelijk moeten geven en werkte het democratische principe alsnog. Of kun je in Amerika de macht grijpen als tienduizenden malloten het nauwelijks bewaakte Capitool binnen wandelen?

    Die geschiedenis met nazi Duitsland herhaalt zich niet meer is mijn overtuiging. In tegenstelling tot wat je veel hoort denk ik dat de wereld wel z’n les heeft geleerd. In elk geval gewaarschuwd is over waar zoiets ooit toe geleid heeft en waar je dus op moet letten. Elke neonazi-actie ligt onder een vergrootglas. Waarmee ik niet wil zeggen dat we niet waakzaam moeten blijven of dat er nooit op kleinere schaal wandaden worden gepleegd, maar vergelijkingen met de gruweldaden van de nazi’s houden zelden stand.

    • robschimmert zegt:

      Als de geschiedenis zich herhaalt, zal dat altijd in de vorm van paralellen gebeuren en nooit 1-op-1. In die zin moet je mijn logje begrijpen. Daarin ga ik trouwens met mijn vergelijking ook weer niet zo ver als Schwarzenegger die de bestorming van het Capitool met de Duitse Kristallnacht vergeleek. Maar een vergelijking met het geweld dat Hitler en de weerkorpsen in de vroege twintiger jaren ontketende om zo de Weimar-republiek te ondermijnen en uiteindelijk onderuit te halen, is daarentegen wel op zijn plaats, bijna zelfs treffend te noemen. Zoals nog eens vier jaar Trump waarschijnlijk/vermoedelijk wel tot de hel op aarde en in Amerika zou hebben geleid, los van het feit of zo’n regeertermijn goedschiks of kwaadschiks tot stand zou zijn gekomen. Waarmee opnieuw een paralel is benoemd, hoewel die ook hier anders van vorm zou zijn.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s