Een onvervulde belofte dit jaar?

Nog meer dan andere jaren, veel meer zelfs, lijkt Kerstmis dit jaar een halszaak te worden. Het snakken ernaar kan met hoofdletters worden geschreven, terwijl de versoepeling van de coronaregels tijdens die dagen permanent punt op de kabinetsagenda is geworden en daarin allang de rondvraag is ontstegen, want een kwestie van nationaal belang zou zijn. Omdat er dus op 25 en 26 december collectief bij elkaar gezeten en geschranst moet worden. Omdat daar een dwingende behoefte aan is, als dus het heersend gevoel geloofd zou moeten worden. Afgezien van Black Friday begint de Kerstgekte namelijk nu al, en vroeger dan ooit, baan te breken. Kerstbomen gaan met bossen de deur uit, de bladen staan vol met Kerstmenus, waarvan de een nog gekker en onmogelijker te bereiden is dan de ander, maar bijeen genomen natuurlijk wel helpen om de kolommen van kranten en magazines gevuld te krijgen. Waar het uiteindelijk om te doen is zonder dat het allemaal veel ter zake doet, maar wel als bijkomend effect heeft dat de temperatuur in de Kerstthermometer als vanzelf weer wat stijgt. Zodat daarmee ook dat geloof toeneemt dat er aan dat bij elkaar zijn met Kerstmis niet te ontkomen valt. Waarmee de cirkel vanzelf rond wordt en de selffulfilling prophecy ook dit jaar weer werkt.


In die zin dat iedereen uiteindelijk weer instapt in die gekte die bij Kerst schijnt te moeten horen en dus de versoepeling van de coronaregels tot zo’n halszaak maakt, als half december alles dus weer op scherp staat en elke nuchterheid en rationaliteit opeens ver te zoeken is. Kom er maar eens om en probeer het te begrijpen als je het allemaal aanschouwt, ver van je bed als het is. Gesterkt als je ook nog wordt in dat sentiment bij gebrek aan andere geluiden en gevoelens. Of moet het voor iemand wel, deze Kerstgekte die dus geen enkel oorzakelijk verband nog heeft met de oorsprong van het feest. Is het dan echt zo dat Kerstmis nog slechts de gerede aanleiding is om bij elkaar te komen, waar de rest van het jaar de tijd daarvoor ontbreekt. Wat is zo’n samenzijn dan nog waard? Zoiets als een koffiemaaltijd na een begrafenis met die altijd onvervulde belofte om elkaar weer gauw eens te zien of op te zoeken? Zoiets? Gooi het dan maar in mijn pet en laat die hele versoepling dan alsjeblieft achterwege, als het allemaal zo weinig inhoudt en alleen maar tot grotere uitbraken en risico’s leidt. Misschien is het wachten op de Kerst van 2021 dan een veel betere gedachte.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Persoonlijk. Bookmark de permalink .

3 reacties op Een onvervulde belofte dit jaar?

  1. sjogkel zegt:

    Helemaal mee eens, van kerst is weinig meer over dan consumptie en daar draait alles om want consumptie is heilig.

  2. Dhyan zegt:

    Sinterklaas schijnt ook al aan betekenis in te boeten. Je hoort er nauwelijks meer van. Het feest van licht spreekt me toch wel aan in deze donkere tijden.

  3. Margo zegt:

    Ik ben het met je eens, van mij mag kerst trouwens ook eens in de 5 jaar gevierd worden. Ieder jaar al die heisa, toeters en bellen, bling bling en volle tafels vind ik zwaar overdreven.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s