Gemengde gevoelens om ‘Jungfrau’

Soms laten stemmingen zich lastig omschrijven en dan worden ze gemakshalve gemengde gevoelens genoemd. Maar laat dat nou precies het sentiment zijn geweest dat mij bekroop na afloop van de voorstelling “Jungfrau” van Toneelgroep Maastricht in het Theater aan het Vrijthof. Een sentiment, een deceptie die eigenlijk alleen maar vermengd werd met vragen over hetgeen Wilfried de Jong en Wim Opbrouck gedurende 1 uur en 10 minuten onder de titel “Jungfrau” op het toneel brachten. Zeker is dat ze het verhaal verbeeldden van twee mannen die elkaar op een berg ontmoetten. Dat verhaal was opgebouwd uit een reeks van sketches zonder woorden, maar met muziek en beweging en vooral veel (geluids)effecten, eigenlijk een collage in de traditie van het bewegingstheater. Waarin de Jong vroeger met van Waarsenburg zijn sporen zeker had verdiend. Vandaar dat zijn hand in deze voorstelling meer dan zichtbaar en voelbaar was en zo tenminste voor mij als voortdurend verwonderde toeschouwer nog een aanknopingspunt bood.


Terwijl ik eigenlijk met het vertoonde geen kant op kon en dus ook nauwelijks in staat was en nog ben om er een afgerond oordeel over te vormen. Vervreemding heet dat. Welnu, voeg dit toe aan het feit dat wij van tevoren toch reikhalzend ernaar hadden uitgekeken om weer eens naar het theater te kunnen gaan en dan met name naar een voorstelling waaraan de Toneelgroep Maastricht haar naam had verbonden en waarvan we, omdat we zo vaak van haar avonden hadden genoten, opnieuw veel verwachtten. Dan hoeft het geen betoog dat de teleurstelling na afloop bij ons overheerste, hoewel het per saldo toch uitmondde in dat gemengde gevoel aangezien we ook hadden gezien hoe door het Theater aan het Vrijthof alles in het werk was gesteld om ons een veilige en fijne avond te bereiden. Waarvoor alle respect verdiend werd plus de bewondering voor het feit dat Toneelgroep Maastricht het aandurft om met zo’n lastig toegankelijke productie de theaters langs te gaan. Tel al die gemoedstoestanden vervolgens op en het enig resultaat is die cocktail van gemengde gevoelens, die per saldo te weinig kraak en smaak opleverden.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Kunst en cultuur en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Gemengde gevoelens om ‘Jungfrau’

  1. sjogkel zegt:

    En een après-ski zat er ook al niet in….

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s