‘De geniale vriendin’

Waar we het aan verdiend hebben, blijft vooralsnog in de schoot der goden verborgen. Vast staat in elk geval wel dat momenteel de middelmaat in de media regeert. Waarbij de kans levensgroot aanwezig is dat ook daar de ondergrens steeds meer in het verschiet komt te liggen. Dat komt er namelijk van als wie en wat verantwoordelijk is voor de inhoud en uitvoering op radio, tv en in de geschreven pers niet meer hinderlijk gevolgd wordt. Als in het recenseren, in het wegen van de kwaliteit ook het MAVO-niveau als de maat der dingen wordt beschouwd en zoiets als een Angela de Jong op het schild gehesen wordt, als ze dat al met zichzelf niet heeft gedaan. Zonder dat daarvoor ook maar enige aanwijsbare reden aanwezig is. Of het moet zijn dat zij precies de stem des volks verwoordt, als dat tenminste de toetssteen van alles geworden is. Want dan is de grauwe middelmaat verklaard die momenteel schijnt te moeten heersen. Dat genereert immers een verdienmodel, dat niet gehinderd wordt door de wurggreep waarin media en recensenten elkaar vasthouden zonder dat iemand er verder last van heeft. Behalve dan de kritische consument die het ermee moet doen, dus er alleen maar te lijden van heeft. Wat tegelijk ook diens grote vreugde verklaart als er zo nu en dan een zweem, een spoor van kwaliteit door die benauwende wurggreep weet te glippen.

Zo verging het ook mij toen ik een paar weken geleden onverhoeds werd geconfronteerd met een Italiaanse serie die wekelijks op de wat latere vrijdagavond op Nederland 2 werd uitgezonden. ‘De geniale vriendin’, naar de Napolitaanse romans van Elena Ferrante, welke de lotgevallen van twee vriendinnen in het Napels van de vijftiger jaren beschrijven. Wat dus werkelijk een parel blijkt te zijn, hoewel je wel even je best moet doen om vat op het verhaal en de diverse personages te krijgen. Die moeite wordt des te gemakkelijker gemaakt door het prachtige spel van de acteurs, de sfeervolle verfilming, de minutieuze wijze waarop de vijftiger jaren in beeld worden gebracht en niet te vergeten de magistrale muziek van Max Richter die de beelden en het spel niet alleen ondersteunt, maar nog meer zeggingskracht geeft. Het is daarom nu zover dat ik echt naar de vrijdagavond uitkijk en nu al de vrijdag medio oktober verwens, waarop de laatste aflevering zal worden uitgezonden. Zij het dat ik die ene troost heb. De aanwezgheid van NPO Start waarop ik deze serie alsook de eerste jaargang kan terugkijken. Een aanrader dus, ‘De geniale vriendin’ die de wurgende middelmaat verre ontstijgt, zo ver dat het beter is dat zo’n Angela de Jong er met haar pen en mening vanaf blijft.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Tips en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s