Terug naar Roodmerk en Buisman?

Dat het drinken van een kopje koffie louter het drinken van dat kopje koffie is, lijkt een steeds groter misverstand te worden. Als tenminste al die baristas en connaisseurs plus de verkopers in de Nespresso – winkels op hun woord geloofd moeten worden. Want volgens hen zijn we die fase van dat simpele nuttigen van die bak koffie ruimschoots gepasseerd en is koffie drinken een event, een gebeurtenis geworden, die je daarom ook volledig moet ondergaan, dus totaal moet beleven. En waarachtig die boodschap, die natuurlijk 1 op 1 gekopieerd is van de collega – vinologen en – whiskykenners, gaat er natuurlijk in als koek bij de gemiddelde consument die het immers ook niet meer weet en zich daarom wat graag bij de hand laat nemen, ook al kost het wat. Is – ie tenminste verlost van de keuzestress die het leven namelijk alsmaar ingewikkelder en zwaarder maakt. Ook ik ben er met open ogen ingetrapt, in die gebakken lucht die ook bij mij wist te landen. Eerst was het de Senseo die mijn leven meer kleur en smaak zou moeten gaan geven. Wat ik na twee jaar en een aanschaf van een speciaal apparaat wel had gezien, toen ik het gevoel kreeg dat ik dagelijks bocht aan het drinken was. Een stap terug maak je dan kennelijk niet meer. Dus zat er niets anders op dan mij bij het legioen van de George Clooney – volgelingen te scharen en op de Nespresso en een volgend geavanceerd apparaat over te gaan. Want, werd ik gewaar, de echte beleving krijg je niet voor niks, met ook nog eens de keuze uit oneindig veel smaken en varianten, welke bij de aanschaf natuurlijk uitvoerig en enthousiast worden toegelicht door een gelikte Nespresso – verkoper.

Maar je neemt het voor lief, omdat er immers koffie moet zijn. En het liefst lekkere. En laat Nespresso nu precies die illusie bieden, welke ook nog eens is voorzien van het idee van exclusiviteit. Waar je uiteindelijk per kopje koffie thuis wel 0,41 euro voor betaalt. Een flink bedrag dat met het verlopen van de tijd steeds meer de vraag oproept of die zogenaamde beleving wel dat geld telkens waard is. Wordt er wel zo intens beleefd, verschillen al die smaken zo prominent van elkaar als Nespresso wil doen geloven, of maakt het per slot van rekening helemaal niets uit en is en blijft het lood om oud ijzer? Sterker nog is er wel onderscheid met de Roodmerk van Douwe Egberts die we vroeger al gebruikten, op de smaak waarvan niets aan te merken viel zolang er geen Senseo of Nespresso in de koffiemarkt opdoken en zich met veel poeha positioneerden zonder dat de koffie, naar mij nu blijkt, echt beter werd? Waardoor zo langzamerhand weer dat verlangen terugkeert naar de ouderwetse koffie die nog eens extra op smaak werd gebracht met een puntje Buisman – cichorei, dat uiteraard met moeite los te krabben viel in dat blauwe busje en zeker als daar een lepeltje voor gebruikt moest worden dat onder al dat geweld al verbogen of bijna bezweken was. Maar nog sterker dringt zich de herinnering op aan de koffiemolen en de geur van gemalen koffiebonen. Het zou wat zijn als koffie in die vorm weer in leven geroepen kon worden, zij het in een moderner jasje. Wat je als koffiedrinker meteen bevrijdt van alle prietpraat en charlatans. Want ook zonder hen zal de koffie toch zeker zo goed te genieten en te beleven blijven

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Persoonlijk en getagged met , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

4 reacties op Terug naar Roodmerk en Buisman?

  1. Dhyan zegt:

    Tja Rob smaken verschillen hoewel de grootte daarvan moet worden toegeschreven aan de overdadige keus die met de slogan ‘nieuw’ of ‘vernieuwd’ ingang heeft gevonden. Die je dwingt met de tijd mee te gaan en een smaakexpert te worden om vervolgens bij een merk te blijven hangen. Voor mij is dat Senseo met pads van Douwe Egberts, mijn kinderen zijn voor de nieuwlichterij Nespresso gevallen terwijl mijn broer zweert bij zijn DE koffiebonen en die hij nog maalt met zo’n oude DE wandkoffiemolen.

  2. Mack zegt:

    Ik zit al jaren aan de Senseo. Niet omdat dat beter is, maar mij worden dat soort dingen gewoon opgedrongen door mijn niet koffiedrinkende vrouw. Ik vind het wel handig, en inmiddels ook lekkerder dan gewone koffie, maar dat is gewoon gewenning. Mij kun je alles lekker laten vinden. Het mooiste zou zijn als je de gewone koffie voor 41 ct per kopje zou kunnen verkopen. Dat moet makkelijk kunnen, want mij maak je niet wijs dat er verschil in al die belevingen zit.

  3. Hanneke zegt:

    We zijn nooit aan de Senseo gegaan. Er is een Nespressoding in huis, al sinds 2010, en dat wordt gebruikt als er bezoek is dat cafeïnevrij wil zijn. Verder malen we de bonen en drinken ordinaire doorloopkoffie. bevalt prima.

  4. sjogkel zegt:

    2020 is al het jaar van de filterkoffie!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s