Sfeerbeelden en stijlfiguren

Eerlijk is eerlijk. Naast alle kritiek die er altijd weer op uit te oefenen is, vormt het lezen van de ochtendkrant, de Volkskrant dus, voor mij ook een onmiskenbaar dagelijks genoegen. Alleen al vanwege de fraaie sfeerbeelden en stijlfiguren die telkens weer langs komen. Met vandaag deze meer dan kleurrijke waaier:

In zijn ogen lag de blik van de man die na jaren oefenen en talloze botbreuken een levensgevaarlijke salto maakt en dan hoort: ‘Camera stond niet aan. Kun je het nog eens overdoen?’(Frank Heinen)

Het stationnetje van Faro is net zo moordend lethargisch als Ede-Centrum destijds, maar ruim een halve eeuw later kan ik zulks wel verdragen. Dertig graden in de schaduw, zondagmiddag. Het toeristenseizoen begint, maar reizigers zijn er niet. Op het terras van de stationsrestauratie nippen taxichauffeurs verveeld van hun koffie. In de restauratie mogen maximaal twee klanten tegelijk binnen zijn. De snor van de uitbater hangt er nog droeviger bij dan normaal. Intimiderende corona-oekazes in de verlaten stationshal: 2 meter afstand, mondkapjes en de mededeling dat het klachtenboek dicht blijft zolang de pandemie duurt. Wat ik mooi vind aan dit station is de schijndrukte van het personeel. Het wemelt van kereltjes met non-descripte baantjes, die veinzen zich nuttig te maken, terwijl er amper treinverkeer is. (Arthur van Amerongen)

Ondertussen werden fabrieksarbeiders hutjemutje in busjes rondgereden om in vleesfabrieken te werken waar ze dichtbij elkaar achter de slachtbank staan. Varkens slachten is een cruciaal beroep, vandaar. Inmiddels zijn er meer dan honderd coronabesmettingen in een en hetzelfde slachthuis.. Goh, zeiden de bazen, dat is gek. Maar dit geheel terzijde (Sheila Sitalsing)

Gehurkt in een bloemenperk wieden Annemiek Zeilstra en Martijn Lenten robertskruid en paardenstaart. De twee jonge Amsterdammers zijn in een andere wereld beland. Slechts overvliegende grutto’s verstoren op de biologisch-dynamische kaasboerderij Noorderlicht kortstondig de rust. Tegen de achtergrond vormen de blaarkoppen op de veengronden een idyllisch boerenplaatje, met fier daarbovenuit de Bonifatiuskerk van het Zuid-Hollandse Noordeloos. Een wereld ver weg van festivalfotografie, het regisseren van een videoclip van Ronnie Flex of koken voor acteurs op de set van Baantjer. (Pieter Hotse Smit)

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Media en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s