Niet happy met Appie

Of er nou sprake is van een wassen neus of van een fopspeen moet maar in het midden blijven. Vast staat in elk geval dat deze hele geschiedenis een welverdiende plaats krijgt in mijn corona-annalen. Een typische rimpeling in een tijd waarin zelfs een ietsje meer dan niets al nieuwswaardig kon worden. Vandaar dat dit hele verhaal wat mij betreft staat als een huis in mijn tijden van corona. Met Albert Heijn in de hoofdrol. Het zal niet zo zijn. Want het moet gezegd. Haar public relations zijn meer dan voor elkaar. Waar het nogal eens bij blijft. Want praten is een, maar waar maken is twee. En laten ze daar in Zaandam toch minder kaas van hebben gegeten, heb ik opnieuw moeten merken. Het begon allemaal aan het begin van de coronacrisis met de overspannen hectiek in de supermarkten, waar wij, behorend tot de risicogroep weinig van wilden weten. Dus was snel besloten om de boodschappen door Appie thuis te laten bezorgen. We hadden geluk: we konden nog net een wekelijks bezorgmoment op de late maandag reserveren. Waarmee een last van onze schouders viel, dachten wij aanvankelijk. Want de eerste weken liep alles, het bestellen en de bezorging, als een zonnetje. Er kon op alles staat gemaakt worden. Het werkte allemaal beter dan verwacht. Dit kon toch niet waar zijn, dat je het gemak zo in de schoot geworpen kreeg? En die vraag, dat bijna – ongeloof, kreeg al snel zijn vervolg en antwoord. Want het was inderdaad te mooi om waar te zijn. De eerste schoonheidsfoutjes begonnen zich al snel aan te dienen. Slechte kwaliteit van groenten, artikelen die hun houdbaarheidsdatum voorbij waren en bestelde waren die niet in voorraad waren en waarvoor dus alternatieven geboden werden, die we dus juist niet wilden hebben.

Dus wat eerst zo soepel liep, begon nu krassen en knarsen te vertonen. Aanvankelijk neem je dat voor lief en rangschik je het in de categorie vergissingen en kleine foutjes. Tot er herhalingen gaan optreden en zelfs groter van omvang worden. Dan word je attent en alerter en zie je opeens de kwaliteit hollende achteruit gaan. En als dan de eerste problemen beginnen op te treden met het on line bestellen, dan blijk je opeens een kritische klant te zijn geworden die niet meer alles voor zoete koek aanneemt. Waarna nog maar die ene stap nodig is om het bijltje erbij neer te gooien en Albert Heijn niet eens meer te bedanken voor niet bewezen diensten. Want daar was dus in extremis te zeer sprake van toen het mij op geen enkele manier meer lukte om ongestoord en lekker vloeiend mijn weekbestelling te plaatsen. De app bleek met de week gebruiksonvriendelijker te worden waardoor je als klant je weg maar moest zien te vinden dan wel recht had te breien wat door Appie alsmaar krom werd verwerkt. Geen beginnen en doorkomen aan was het voor mij op het allerlaatst, met als gevolg dat de adrenaline bij mij alleen nog de oren uit kwam als ik weer een bestelling bij AH moest plaatsen. Wat onmogelijk de bedoeling kan zijn van een gemaksdienst die voor mij in het leven geroepen is, maar waarmee ik mij op geen enkele wijze geholpen voelden. Ja, van de wal in de sloot. Vandaar dat ik mijn heil ben gaan zoeken bij de Coop en het daar waarachtig lijk te hebben gevonden. Omdat live boodschappen doen toch het gemakkelijkste blijkt.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Samenleving. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s