GoGo Penguin

Tot de dag van gisteren was de naam “GoGo Penguin” voor mij een onbeschreven blad noch had ik het flauwste idee dat daarachter een Engels muziektrio schuil ging. Laat staan dat ik kon vermoeden welke klanken of wat voor een genre ik ermee moest verbinden. Dat lag voor een belangrijk deel aan mijzelf omdat ik de hele muziekwereld, van klassiek tot de meest moderne jazz, en de ontwikkelingen daarin al zo’n twintig jaar achter mij had gelaten omdat er nog te weinig was dat aan mijn smaak en interessen beantwoordde. Met als gevolg – want het bloed bleef toch kruipen waar het niet gaan kan – dat het meestal louter toevalstreffers waren waardoor ik nog wel eens door iets of iemand echt enthousiast kon worden. Zoals een paar jaar geleden in Rome, toen ik verzeild raakte in een theatervoorstelling waarin de Berlijnse musicus Nils Frahm een prominente muzikale rol vervulde en met zijn pianospel meteen veel indruk op mij maakte. Wist ik veel dat dat al zo’n grootheid was. Maar ja, dat overkomt je als je de recensies in je krant niet meer volgt omdat daar constant de indruk wordt gewekt, althans bij mij, dat de waan van de dag maatgevend en tegelijk top of the world is.

Vandaar dat ik daarom voortdurend GoGo Penguin zal hebben gemist om dit trio nu zelf te ontdekken en er werkelijk vanaf de eerste klank volledig van in de ban te raken. Omdat haar geluid totaal anders is dan bij het traditionele pianotrio in de jazz, waarin bas en drums de piano begeleiden en volgen, maar nauwelijks een dominante positie in het samenspel opeisen. Hoe anders is dat bij deze drie jonge Engelsen, die volledig gelijkwaardig hun rol spelen in de muziek die zij gezamenlijk ten gehore brengen. Met vooral het opvallend gedetailleerde en conscientieuze spel van drummer Rob Turner en het nadrukkelijke geluid van bassist Nick Blacka. Samen met pianist Chris Illingworth maken zij ieder nummer tot een belevenis, een avontuur met telkens verrassende wendingen en veranderende ritmes. Het resultaat is muziek die zich ergens bevindt op de kruising van de jazz, hiphop, trance en minimalisme, terwijl er ook nog eens schatplichtigheid aan componisten als Debussy en Sjostakowitsj in te onderkennen is. Inderdaad, kleiner is het niet te maken wat GoGo Penguin laat horen. Mij laat het in elk geval niet meer los.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Muziek en getagged met , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op GoGo Penguin

  1. sjogkel zegt:

    Leuk dat je dit goed vindt. Via spotify veel te ontdekken. Portico Quartet zal je misschien ook bekend zijn.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s