Vetbollen, roeken en eekhoorns

Het was best een leuk plan dat ingegeven werd door alle dierlijke bedrijvigheid in mijn tuin. Er moest alleen wat meer richting en structuur worden gegeven aan al dat gedoe. Nu vloog en rende het maar wat door elkaar. Waarom daar niet wat meer lijn in gebracht, was de gedachte. Niets makkelijker dan dat. Gewoon een mezenbolletje opgehangen en de rest zou vanzelf gaan. Moest kunnen en lukken. Dus niet, omdat de uitvoering, althans de goede vorm ervan, toch wat ingewikkelder was en in elk geval mijn menselijk voorstellingsvermogen te boven ging. Want het dierenrijk kent een rangorde, zoals vogels ook hun pikorde hebben, bleek al heel snel na het ophangen van dat eerste bolletje. De vogeltjes voor wie het bolletje bedoeld was, moesten namelijk wel keurig hun beurt afwachten en dienden achteraan te sluiten in de rij, waardoor dat eten in andere, grotere snavels terecht kwam, van de brutalen, in dit geval de roeken die de halve vogelwereld hier hebben. Met daarna een hele tijd niets en vervolgens die listige bonte specht, de huismussen, vinken en ten slotte de bedeesde mezen die alleen maar hun fatsoen hielden en dus wel achter het net moesten vissen. Omdat dit plan in deze vorm zo jammerlijk mislukte en ten prooi viel aan de harde wetten van de vogelwereld, moest er een soort van metalen houder aan te pas komen om juist die mezen en mussen soelaas te kunnen bieden. Wat alleen mogelijk was door deze op een beschutte en bijna niet zichtbare plek in een boompje op te hangen.

Leek het ei van Columbus, toen het het eerste uur zo maar goed bleek te gaan. Maar weer was er buiten de kracht, brutaliteit en slimheid van de roeken gerekend, die na die korte tijd ook deze bron van voedsel hadden veroverd met alleen nog maar meer belangstellenden van hun soort. Want wat wil je als er tegelijk vier van de bollen uit zo’n houder te halen zijn? De bereikbaarheid was al wat complexer, ook omdat er andere vogels nu toch de kans kregen, terwijl een eerste eekhoorn evenzo de weg erheen had gevonden. Wat meteen het begin van het eind van die oplossing was, omdat er op een gegeven moment een hevig slag uitbrak tussen de eekhoorn en een paar roeken, waarvan mijn boompje de dupe dreigde te worden. Zodat er niets anders op zat dan de ultieme poging te wagen en de houder met haar vier bollen dicht tegen een muur te hangen, waardoor de roeken er nog lastiger bij konden komen. Wat uiteindelijk ijdele hoop bleek omdat ze zich toch bleven tonen, maar nu hevige concurrentie ondervonden van een paar eekhoorns die hen het leven op en nabij die mezenbollen zo zuur maakten dat er een ware strijd in mijn tuin kon ontstaan, met inbegrip van loopgraven, duikvluchten en klimpartijen. Hoe die strijd verder verloopt, zal ik hier misschien binnenkort vermelden. Hoewel het net zo waarschijnlijk zou kunnen zijn dat ze opeens en on onverwacht in een vloek en een zucht blijkt te zijn verlopen.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Persoonlijk en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s