Het raadsel van de wachtrij

Zou het dan toch zo zijn dat in bijzondere tijden alles een andere dimensie krijgt en meestal meer uitvergroot wordt? Het is een vraag die zich regelmatig bij mij opdringt, als gedrag of gebeurtenissen zo maar een ander perspectief lijken te ondergaan. Heeft dat dan toch te maken met het feit dat zo’n coronavirus met zijn impact op ons verstand en ons gemoed ons anders naar alles doet kijken. Wat eerder over het hoofd werd gezien of als ‘business as usual’ werd beschouwd, kon wel een ander gewicht hebben gekregen in deze tijden van corona. Zo vergaat het mij tenminste meer dan eens en kan ik zelfs verwonderd raken over mijn eigen verbazing. Een mooi voorbeeld van dit fenomeen is de lichte schokgolf die de versoepeling van de ‘lockdown’ met zich mee schijnt te moeten brengen. De heropening van de IKEA – filialen ging daarom niet onopgemerkt aan Nederland voorbij. Bij welk filiaal stond er op de dag van de heropening zo’n drie kwartier voor de echte openingstijd niet een rij van een paar honderd mensen die kennelijk al weken en weken te lang hadden moeten wachten om naar hun IKEA te kunnen gaan?

Wat was hier aan de hand en wat was er in al die mensen gevaren om hun tijd met zulk nutteloos wachten te verdoen, zelfs met de wetenschap dat er de hele dag nog in dat IKEA – filiaal gewinkeld kon worden? En wat dit hele verschijnsel helemaal bizar maakt en deze vraag nog dwingender, was dat er nergens ontbeten of een kop koffie gedronken kon worden. Terwijl er nota bene ook nog geen sprake was van prijsstunts of wat voor een spectaculaire acties. Dus wat bezielde in hemelsnaam al deze mensen die de indruk wekten dat zij met hun allen wekenlang thuis op het puntje van hun stoel hadden moeten zitten in gespannen afwachting van het moment dat de IKEA – deuren weer open zouden gaan? . Wie het allemaal weet, mag het hier van mij zeggen. Ik heb er in elk geval geen woorden voor. Zelfs geen oordeel. Hoogstens verbazing over het raadselachtige fenomeen dat de mens telkens weer is en zich helemaal zo laat zien in deze bijzondere tijd, in deze tijden van corona, waarin alles zijn eigen perspectief, dimensies en dynamiek krijgt. Waardoor er aan veel nauwelijks nog een touw vast te knopen valt.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Samenleving en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

4 reacties op Het raadsel van de wachtrij

  1. Dhyan zegt:

    Hetzelfde effect als dat de Nederlander met Pasen ‘en masse’ de meubelboulevards menen te moeten bezoeken.

  2. drawmargo zegt:

    Het kan weer wordt: het MOET weer.

  3. math zegt:

    Of tapetenwechsel, wanneer je klein behuisd woont, op drie hoog, met trappenhuis en trapleuning die al zes weken niet ontsmet is, zonder tuin, maar wel een stel kinderen hebt. Wij wonen met tweeën buiten, in het groen, in een riant huis, en meerdere ontsmette toiletten. Dus ik doe er het zwijgen toe.

  4. sjogkel zegt:

    Er zijn mensen die dit niet begrijpen en mensen die dit wél begrijpen. Als je er goed bijzit en al alle spulletjes hebt of een ander verlangen ja dan is dit heel vreemd.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s