Door de Algarve met Arthur

Hoewel “Op reis door de Algarve met Arthur van Amerongen” voor mij best een lezenswaardig boek was, kan ik mij even goed voorstellen dat het voor velen gewoon weggegooid geld is en zelfs niet geschreven had hoeven te worden. Noem het maar geen tegenspraak, die niettemin naar twee kanten toe toch een waarheid vertegenwoordigt. Dat zit namelijk zo. Om een beetje plezier aan dit boek te beleven, is het bijvoorbeeld best handig als er tijdens het lezen ook zo iets als een glimp van herkenning ontstaat. Want van Amerongen neemt je aan de hand van zijn wel heel eigensoortige en vaker eigenaardige observaties mee naar de binnenkant van die Portugese streek die hem in een paar jaar tijd zo na aan het hart gebakken is geraakt. En datzelfde gevoel, zo’n schok van herkenning kun je pas krijgen als je zelf in de Algarve bent geweest en de gelegenheid hebt gehad om dat gebied toch beter te leren kennen. Dan is hij met de vermelding van dat visrestaurant in Silves aan het goede adres en weet je maar al te goed wat hij bedoelt met de hel die de N125 is.

Is Quinta do Lobo dat baken van decadentie waarin twee Hollandse designers, Esther en Patrick, hun hoofdrol mogen spelen en ben je inderdaad met van Amerongen heel plezierig en zelfs hilarisch onderweg. Waardoor je het hoge poep -, pies- en pikgehalte van zijn waarnemingen maar op de koop toe neemt en je eerder geneigd bent om hem een schavuit in plaats van een schelm te noemen. Dat is meer dan een nuance verschil, maar laat onverlet dat het hele boek, welke een verzameling van zijn columns door de jaren heen vertegenwoordigt, in feite een opeenvolging van branie, grootspraak en opschepperij is. Wat hem, omdat hij dus verder best vermakelijk is als je door al zijn geklep heen leest, verder vergeven wordt. Hoewel, en het zij nog maar eens herhaald, ik mij goed kan voorstellen dat wie nooit in de Algarve was en toch aan dit boek begon, deze oprispingen van Arthur van Amerongen heel gauw opzij zal hebben gelegd. Want zonder een aanknopingspunt of een teken van herkenning is het echt een waardeloos boek, dat beter niet kon zijn geschreven.

Advertentie

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Boeken en getagged met , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s