Gekapt en verlost

Voor het eerst in mijn leven ben ik tegen de grenzen van mijn nieuwsgierigheid en interesse aan gelopen. Genoeg blijkt nu echt genoeg. Mijn behoefte aan volgend nieuws betreffende de corona-crisis is compleet verzadigd. Dus is er echt iets heel bijzonders aan de hand. Want tot nu toe heb ik het niet meegemaakt dat bij de echt grote gebeurtenissen die zich zo bij tijd en wijle voordeden, mij iets daarvan ontging. Noch wat er aan kale feiten werd opgediend, noch als het om analyses, achtergrondreportages en commentaren ging. Ik was er altijd bij en stond als het enigszins mogelijk was, met mijn neus vooraan. Maar nu dus absoluut niet. Ik heb de zakken vol van alles dat er aan coronanieuws dagelijks en bij de vleet aan mijn oog en oor passeert. Een wonderlijk verschil met wat ik dus tot nu toe van mijzelf gewend was, maar uiteraard wel gemakkelijk verklaarbaar, merk ik als ik bij mijzelf te rade ga en eerlijk tegenover mijzelf ben. Want in tegenstelling tot wat er in alle jaren gebruikelijk was aan mijn positie ten opzichte van al het grote wereldnieuws, ben ik er nu zelf ook nauw bij betrokken, kan het coronavirus mij ook treffen als ik niet echt op mijn qui vive ben. Wat groter dan groot is, blijkt nu opeens heel dichtbij te komen.

Met als gevolg dat al het nieuws en alle feiten op een andere manier verteerd en verwerkt worden en de verzadiging als zodanig sneller bij mij om de hoek is komen kijken. Dus ben ik er mee gekapt om zo het leven in quarantaine toch een beetje aangenaam en draaglijk te houden. Alle journaals, liveblogs en talkshows waarin virologen en epidemiologen in rotten van vier en op anderhalve meter afstand van elkaar mogen opdraven, met toch telkens hun zich herhalend verhaal, zijn zodoende bij mij uit beeld verdwenen. Dus doe ik het nog met het Achtuurjournaal en mijn ochtendkrant, waardoor ik meer dan genoeg, en misschien nog wel teveel, informatie heb om bij te kunnen blijven bij wat er gaande is zonder mij totaal bedrukt en belast te voelen door de stortvloed aan nieuws en wetenswaardigheden. En raad eens wat? Slecht voelt het bepaald niet als je daardoor ruimte hebt voor nog zoveel anders dat zich wat verder weg bevindt van alle corona-ellende, die je als je jezelf met al je nieuwsgierigheid daaraan overgeeft, als een molensteen om je nek gaat hangen en je uiteindelijk de adem beneemt. Vertel mij ervan. Bij andere gelegenheden (en nu ook bijna weer) heb ik het maar al te vaak ervaren. Zonder er per saldo veel wijzer van te zijn geworden.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Persoonlijk en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

4 reacties op Gekapt en verlost

  1. Margo zegt:

    Ik ook. Er wordt veel over gepraat en ze zijn het lang niet allemaal met elkaar eens, per saldo blijf je toch met vragen achter.

  2. Christel zegt:

    Mooi gesproken Rob. Wij doen precies hetzelfde, de Volkskrant en het Achtuurjournaal.

  3. Dhyan zegt:

    Ik vind het geweldig al die nieuwe inzichten door het virus, met name over de globalisering en de EU. Je kunt het allemaal leuk uitdenken maar de realiteit is wat weerbarstiger.

  4. sjogkel zegt:

    Herkenbaar. We tasten in het duister en het nieuws doet dat ook. Het is wachten en hoop op licht in de tunnel. Beschouwende artikelen met een kop en een staart blijf ik graag lezen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s