Haaaaamstereeeen.

De algehele mobilisatie was nog net niet afgekondigd. Maar voor de rest leken alle nationale alarmbellen wel te hebben geluid en kon het wel bijna oorlog zijn. Bij alle zes kassa’s van de plaatselijke supermarkt stonden er – nota bene om tien uur in de ochtend – elf wachtenden voor mij, met barstensvol geladen winkelwagens. Zodat ik ruimschoots de gelegenheid had om eens te kijken wat er zoal door deze en gene was gescoord. Het was meteen al raak bij de eerste de beste observatie. Want ik telde in het karretje voor mij twaalf pakken zilvervliesrijst, tien potten Hak spinazie, zeven pizza’s, dertig pakken volle melk en nog eens zes maal Brinta. Typisch de uitkomst van zo’n weekboodschappenrally, als ik niet veel beter zou weten en het liefst indachtig de slogan van Appie bij mijn voorganger in de rij voor dezelfde kassa ook eens lekker hard “Haaaaamstereeen” in zijn oren had willen toeteren. Wat ik toch maar liet, omdat ik maar wat goed en uit eigen ervaring wist dat het berouw en ook nog eens de straf na deze pekelzonde zou komen. Ter plekke herinnerde ik mij namelijk dat ik ook eens op grond van een of ander misleidend buikgevoel ook mijn slag meende te moeten slaan. Het is al de nodige jaren geleden dat er in diezelfde supermarkt een typische weekendactie was, die inhield dat je twee kratten Alfa Bier kon halen en er maar eentje hoefde te betalen. Dat was dus niet aan dovemansoren gezegd, want rekenen kon ik ook nog eens als de beste.

Zodat het verre van lastig was om maar meteen acht van die kratten te halen omdat je er maar vier hoefde te betalen. Viermaal voordeel, tel uit je winst, mooi meegenomen. Maar eenmaal in huis gehaald betekende dat wel dat er 192 flesjes bier moesten worden opgedronken. Wat na verloop van tijd niet veel meer met genieten te maken had, maar gewoon een klus en een opgave werd. Met als uiteindelijk resultaat dat de vier voor niets gekregen kratten maar niet leeg wilden raken en langzamerhand hun houdbaarheidsdatum begonnen te naderen. Zodat mij niets anders restte dan ze aan anderen cadeau te doen en zelfs de laatste vijftien flesjes leeg te hebben moeten schenken. Dat laatste beeld kwam weer bij mij op in die rij gisteren voor de kassa. En ik zag het opnieuw gebeuren, nu met de zilvervliesrijst, de potten spinazie, de volle melk, de pizza’s en ook nog zo’n pak Brinta, welke allemaal gedoemd waren om hun houdbaarheid te overleven om vervolgens in het toilet, bij de Voedselbank of in de groen – c.q. glascontainer te verdwijnen. Omdat de koper zijn verstand kwijt was en door zijn gevoel beheerst werd om vervolgens als een dolle en bezeten van angst te gaan “Haaaaamstereeeen”. Met Appie, de Jumbo, de Plus of de Coop als lachende derden.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Samenleving en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Haaaaamstereeeen.

  1. Mack zegt:

    Ik zag net een bekende van mij met heel veel facebookvrienden in Vaassen iets plaatsen over hoe belachelijk het was. Heel Vaassen reageerde eronder dat het belachelijk was. En toch zijn de winkels leeg.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s