Een zelf gekozen quarantaine

Gebeurtenissen zijn pas echt groot en van historische betekenis als de draagwijdte ervan zich uitstrekt tot ieders persoonlijke leven. Met de kredietcrisis werd bijvoorbeeld al een belangrijk hoofdstuk van de geschiedenis van de eenentwintigste eeuw geschreven. Want wie heeft daar nou helemaal niets van gemerkt? En zo gaat het nu ook weer met het coronavirus en haar verspreiding over de hele wereld. Ook dit kan aan niemand voorbijgaan, hoewel er natuurlijk altijd weer van die wijsneuzen zijn die glashard blijven beweren dat het allemaal opgeblazen wordt door de media, dat het een hype is en dat het allemaal wel zal loslopen om vervolgens fris en vrolijk verder te gaan, met de kop in het zand. Het kan toch niet waar zijn dat je dit maar aan je voorbij laat gaan en doet of er niets aan de hand is? Bij mij werkt het in elk geval zeker niet zo, bewust als ik mij ervan ben dat ik momenteel iets meemaak dat ik mijn hele leven nog nooit heb beleefd. Of is het gebruikelijk dat een kwart van de Italianen als het ware in quarantaine worden geplaatst? Het zou ons op termijn ook zo maar kunnen overkomen dat ons leven daardoor stil komt te staan en tegelijk overhoop wordt gehaald.

En vanwege dat mogelijk perspectief is alle plannenmakerij, bij mij althans, voorlopig op hold gezet. Omdat je het eenvoudigweg niet kan weten hoe de nabije toekomst eruit ziet met zoveel onzekerheden. Natuurlijk is het verleidelijk om te doen alsof er niets aan de hand is en gewoon met alles verder te gaan, dus vakanties te bespreken, theaterbezoeken te plannen, of reisjes uit te stippelen. Voorpret is immers ook heel wat waard. Hoewel ze wel een forse kater oplevert als al die plannen zo maar in het water vallen door zoiets ongewis als dat coronavirus met haar alleen maar toenemende impact. Mij dus even niet gezien. Ik bespaar mij liever dat ongenoegen dat het terugdraaien of annuleren van al die aangename vooruitzichten met zich meebrengt. Toch maar even op de plaats gebleven en de kat uit de boom gekeken. Wie weet waar we staan als we een maand verder zien? Zou het dan nog niet vroeg genoeg zijn om agenda’s in te vullen. Gewoon zes, zeven weken op de plaats rust. Moet toch kunnen? Zij het dat ik gemakkelijk praten heb, met zes, zeven weken vakantie in de Algarve net achter de rug. Ik weet het. Dan is het goed bijkomen, zelfs als de wereld om je heen op zijn kop staat. In zo’n zelf gekozen quarantaine.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Persoonlijk en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Een zelf gekozen quarantaine

  1. Mack zegt:

    Het blijft knap dat de pers er niet in geslaagd is om on die kredietcrisis ook daadwerkelijk te laten merken. Normaal zijn ze daar wel goed in. Maar er dreigt alweer nieuw economisch onheil door het virus. Dat schijnt toch het belangrijkste aspect te zijn. Dus leuk die quarantine, maar op een gegeven moment kiezen we voor de economie en zullen we dit virus afzwakken tot een griepje.

    Ik vind overigens wel, al die bedrijven die bij het minste of geringste omvallen…waar is het beleid gebleven? Hoe noemde men dat vroeger, vet op de botten?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s