Rust rond corona

Hoe vaak is hier al niet van leer getrokken tegen de tijdgeest, waarin hysterie, korte lontjes de overhand leken te hebben en de goegemeente bij het minste of geringste volledig van slag raakte? Dat beeld overheerst eigenlijk nog steeds door de waan van de dag die maar leidend blijft en het algemeen gemoed maar blijft sturen en beroeren. Des te wonderlijker is het daarom dat nu de nood echt aan de man aan het komen is door het corona-virus dat zich alsmaar uitbreidt, er van enige onrust, laat staan van iets dat op paniek zou kunnen wijzen, nog niets te bespeuren is. De kalmte waarmee de berichtgeving wordt gebracht en blijkens reacties in de sociale media ook wordt ondergaan, kan daarom gerust opvallend genoemd worden. Hoewel het ook verklaarbaar is, als ik alleen al bij mijzelf te rade ga en peil wat dat nieuws en de nadering van dat virus nu eigenlijk met mij doet. Om eerlijk te zijn niet veel, in die zin dat ik vermoedelijk weinig mogelijkheden heb om eraan te ontkomen, als het mij al overkomt. Zodat ik alleen maar het beste ervan mag hopen en mij beperk tot het aanzien van de ontwikkelingen zonder mij daar nu verder echt druk over te maken.

Gebeurt het, dan gebeurt het en is het zaak mij er goed doorheen te slaan en hopen dat er adequate hulp voorhanden is. En het zou mij verbazen als er iemand is die daar anders over denkt, dus ook niet van de kook raakt. Waarmee alle kalmte van dit moment – of is het misschien gelatenheid? – verklaard is, met dien verstande dat de wijze waarop door overheid, zorginstanties alsook door dat de afgelopen weken zo vaak door de boeren geplaagde RIVM aan informatie wordt gedaan, werkelijk alle lof verdient en ongetwijfeld ook bijdraagt aan de maatschappelijke rust, die ondanks alles maar mooi gehandhaafd blijft. Want nergens is er sprake van olie op het vuur en frappeert slechts de rust en de professionaliteit die doorklinkt in alle berichten en boodschappen. Waarmee alles en iedereen is gediend en wat mij zo waar optimistisch stemt. Omdat nu het er echt eens op aan komt, men toch het verstand bij elkaar blijkt te houden en zich niet in bijkomende en ook begrijpelijke emoties verliest. Reden genoeg om daarmee voor dit moment de moed er dus goed in te houden.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Samenleving en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s