Portugees dagboek (31)

Als er al iets te concluderen valt ten aanzien van Portugal, dan moet dat zich toch beperken tot het Zuidelijkste deel ervan, de Algarve en de Alentejo, omdat ik geen enkel zicht er op heb hoe houdbaar dat soort gevolgtrekkingen zijn voor de rest van dat land. Ik ben er namelijk nooit geweest. Dit dus ter relativering, ten eerste voor al gedane beweringen, maar ook om wat nog komen gaat in het juiste perspectief te plaatsen. Huisvesting is bijvoorbeeld een issue dat elke Nederlander, die hier verblijft, in het oog moet springen. De kwaliteit ervan lijkt er voor de gemiddelde inwoner van de Algarve nauwelijks toe te doen. Of bestuurders moeten behept zijn met een oneindig cynisme en woningbouw en de kwaliteit ervan ergens onderaan op hun prioriteitenlijst hebben geplaatst. Want kom in een gemiddelde stad in de Algarve, noem Faro, Albufeira. Loulé, Lagos of Portimao, en de haren zullen je te berge rijzen bij het zien van de woonomstandigheden zoals die daar kennelijk geaccepteerd worden en kunnen heersen.

Zijn het de senioren die in de smalst mogelijke straatjes van een stadscentrum zijn blijven wonen, (jonge) gezinnen zijn letterlijk opgeborgen in rijen flats van tien en meer hoog, ergens aan de randen van de stad, waar troosteloosheid daarmee tegelijk hoogtij viert. En uiteraard wordt dan weer de dooddoener van stal gehaald dat de Portugees nu eenmaal gewend is om op straat te leven, om daar zijn vertier te zoeken en dus niet zo nodig een geriefelijke woning hoeft te hebben. Maar is het niet even gemakkelijk om die redenering om te keren, namelijk dat hij door de erbarmelijkheid waarin hij moet leven, welhaast gedwongen is om zijn vertier op straat en zeker niet thuis te zoeken. Een soort van vicieuze cirkel dus die het bestaan, ondanks alle inkomsten die er door het toerisme worden gebracht, er zeker niet vrolijker op maakt en zelfs de vraag oproept of de Portugees die hier woont, gegeven zijn bescheidenheid en ook gelatenheid wel in staat is haar te doorbreken. En dus gedoemd lijkt om zonder perspectief op verbetering van zijn lot te leven. Wat de andere kant van de medaille is die je als toerist zeker onder ogen mag zien, maar verder beter met rust kunt laten. Want wie ben je dan wel als passant om daar enige beweging in te krijgen?

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Persoonlijk en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s