Portugees dagboek (28)

Een dagboek is geen dagboek als het hier en daar ook niet een element van een reisverslag bevat. Vandaar dat ik er niet aan ontkom om hier terug te komen op een van de grote verrassingen van ons verblijf in de Algarve, welke ons bezorgd werd door het visserijstadje Olhão dat oostelijk van Faro aan de Atlantische Oceaan met haar lagunes daar ligt. De directe aanleiding was eigenlijk de tip om juist in die plaats een van de talrijke visrestaurants te bezoeken omdat die hun gelijken in de rest van de Algarve niet zouden kennen. Wat bij ons nooit aan dovemansoren is gezegd en meteen de aanmoediging vormde om dan ook meteen het beste van het beste uit te zoeken. En dan word je bij uitstek geholpen door Tripadvisor, merkten wij ook deze keer toen wij terecht kwamen in ‘Vai e volta’ aan het Largo di Gremio en daar constateerden dat prijs-kwaliteitverhouding hier opeens andere dimensies kreeg dan wij in Nederland gewend zijn. Omdat het namelijk nogal wat is om de hoogst mogelijke kwaliteit aan vis in onbeperkte hoeveelheden voor een bedrag van 12 euro per persoon geserveerd te krijgen. Vis van de dag, vers, gegrilled en schoongemaakt voor een dergelijke prijs.

Je moet het meegemaakt hebben. Want als je na zo genoten te hebben, dan de rekening voorgetoverd krijgt, moet je echt eens in je ogen wrijven om ze te kunnen geloven. Waardoor Tripadvisor het predicaat ‘onvolprezen’ weer eens dik heeft verdiend en wij de rest van de dag met de volgende volle teugen hebben genoten van wat Olhão verder te bieden heeft. En dat bleek waarachtig niet gering met haar grootsteedse Avenida, waaraan onder andere een fraai kunstencentrum gesitueerd was, met haar markthallen bij het havenfront waar het op deze fraaie zaterdag overduidelijk te doen was gezien de hoge flaneerdichtheid ter plekke. Maar het meest interessant was toch het Noordafrikaans profiel van dit stadje, met haar doolhof van betegelde steegjes, met kubusachtig woningen, die ook rijk betegeld waren en voorzien van trappen aan de buitenzijde. Een wondertje dus op kleine schaal, dit spannende Olhão, waar je echt geweest moet zijn om volledig te beseffen hoe divers de Algarve wel blijkt te zijn.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Persoonlijk en getagged met , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s