Portugees dagboek (27)

Een zonnebad waarop ik mijzelf op deze zondagochtend in alle vroegte op het terras van mijn appartement tracteerde, is altijd goed voor het opspelen van verrassende gedachten of kan zelfs leiden tot vragen die in een andere omgeving die de Algarve is, zo maar aan kracht kunnen winnen. Zoals bijvoorbeeld opeens vraagtekens kunnen worden gezet bij het parkeerbeleid dat in en rond onze woonomgeving in Nederland tot uitvoering wordt gebracht. Waardoor zo’n naam als Q-Parking niet meer uit ons straatbeeld is weg te denken en de miljarden die jaarlijks worden betaald om je auto ergens voor een tijdje kwijt te kunnen, in een of andere duistere particuliere zak met die naam erop verdwijnen zonder dat de Nederlander er nog iets van terugziet. O nee, toch wel, want hij wordt daardoor ongetwijfeld vergast op die ondefinieerbare muzak waarmee parkeergarages worden gevuld om de betalende bezoeker daarmee dan een beter gevoel te geven. Zo werkt dat in Nederland, in schrille tegenstelling tot in de Algarve, waar de werkelijkheid van het parkeren toch even anders en stukken comfortabeler is. Want hoe vreemd het ook in Nederlandse oren mag klinken, maar in de vier weken dat ik mij hier nu bevind en in welke periode ik heus een aantal flinke steden heb bezocht, heb ik nog geen eurocent voor het parkeren van mijn auto hoeven betalen.

Noch in Faro, noch in Albufeira, noch in Lagos, Tavira en Olhao, wat stuk voor stuk plaatsen van een meer dan aanmerkelijk formaat zijn met een serieuze binnenstad, aan de rand waarvan steeds grote openbare parkeerplaatsen zijn gesitueerd, waar de Portugees, de toerist of de bezoeker zijn auto gratis kwijt kan om vervolgens de voetgangerszones, die ook nog eens meer dan fraai en artistiek betegeld zijn, te kunnen betreden. Een wereld van verschil waar de kleine zelfstandigen nog flink aan de weg kunnen timmeren en de grote ketens in geen velden of wegen te bekennen zijn, want een plekje hebben gekregen in het open en vrije veld, waar de bewoonde wereld in elk geval niet te bekennen is. Of dit de stap naar de toekomst is en ook de Portugese binnensteden uiteindelijk gedoemd zijn om te verdwijnen, is mij uiteraard niet duidelijk bij deze momentopname die ik als passant alleen maar kan maken. Maar dat de toestand zoals die hier nu is, mij absoluut aanstaat, moet uit het voorgaande wel overduidelijk zijn geworden. Sterker nog, mag ik dat betalen voor parkeren op een plek die van iedereen is, zelfs een kwaadaardig Westeuropees virus noemen dat met beschaving weinig heeft uit te staan?

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Persoonlijk en getagged met , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s