Portugees dagboek (24)

Na bijna vier weken Algarve wordt zo langzamerhand duidelijk dat in deze omgeving een toch wat andere invulling wordt gegeven aan het begrip ruimtelijke ordening dan wij in Nederland gewoon zijn te doen. Want waar bij ons in en rond de polder de rechtlijnigheid heerst, wel moet heersen vanwege de beperkte ruimte voor teveel mensen, wordt daar door de Portugezen zichtbaar met de losse pols mee om gegaan, als er aan ordening al een draai wordt gegeven. Zeker, er is een basispatroon aanwezig, maar daarin lijkt een verdienmodel, van welke aard ook, toch de nadrukkelijk sturende kracht te zijn. Met aan het roer projectontwikkelaars, investeerders en alles dat met vastgoed in het groot te maken heeft. De uitkomst is dat over een strook van zo’n zestig, zeventig kilometer, vanaf Faro naar het westen de hele schitterende kliffenkust van de Algarve overdekt is met hoogbouw en wat resorts, een strook die ongeveer twee, drie kilometer breed is en geen enkele structuur kent. De enige constante die te ontdekken valt is dat er op elke vierkante kilometer zoveel mogelijk verblijfsruimten in iedere mogelijke vorm zijn gemaakt, met als enig doel om er toeristen op te vangen die dus geacht worden daar hun geld achter te laten.

Een ander idee of wat voor een filosofie ook is er verder in die omgeving niet te ontdekken. Het gevolg is dat achter deze strook over haar gehele lengte een kaalslag is ontstaan waarin geen woning meer is gebouwd nadat het toerisme de kust in haar greep had gekregen. Want welke Portugees die een beetje bij zinnen is, wil nog met hoogbouw in zijn gezichtsveld leven? Die is er dus vertrokken met achterlating van woningen die steeds verder in verval zijn geraakt en uitsluitend doelwit werden voor graffitikunstenaars of lieden die daarvoor door wensten te gaan. Logisch dat daarmee ook ruim baan werd gemaakt voor een A22, die overigens als tolweg nog nauwelijks bereden wordt, maar de kaalslag alleen maar verhevigd heeft, hoewel nu ook een pluspunt is gaan bieden. Want dankzij haar wordt nu het achterland van de Algarve ontsloten, een achterland dat onuitputtelijke schatten van landschappelijk schoon blijkt te bevatten en waar je het als toerist mee moet doen als je meer wilt dan alleen op een ligbed in de zon liggen. Zullen we dat dan maar de winst noemen van dit soort ruimtelijke ordening zoals die hier op zijn Portugees vorm krijgt, als het tenminste al die naam verdient?

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Persoonlijk en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Portugees dagboek (24)

  1. Anoniem zegt:

    Hoi Rob
    Jullie zijn echt aan het genieten van het mooie Portugal. Super!
    Groetjes
    Joep

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s