Portugees dagboek (19)

Mocht er ergens nog het idee bestaan dat de Algarve in de winterperiode zowat het enige Europese paradijs is, waar de zon permanent heerst en temperaturen constant waarden van plus twintig bereiken, dan kan die gedachte na gisteren naar het rijk der fabelen verwezen worden. Ook bij en door ons die daarom deze regio opzochten om de grijze, natte, kille Nederlandse wereld voor een tijdje achter ons te laten. We weten nu beter en hebben gemerkt dat de meeste door ons zo verfoeide eigenschappen van onze vaderlandse winter hier zelfs overtroffen kunnen worden. Met dank aan dat meteorologisch fenomeen dat de naam Gloria heeft gekregen. Want bij een temperatuur van net elf graden bleef het wolkendek de hele dag gesloten en bleek het zelfs zo zwaar te zijn dat het wel de hele dag moest plenzen met een maat die wij in Nederland maar zelden meemaken. Dus treurigheid alom en als maar door waardoor die we toch ook elders wilden peilen. Immers, om de hele dag in je appartement te blijven is ook zowat en schiet nauwelijks op, ook als je genoeg boeken bij de hand hebt.

Zodat we toch een rondje deden door het Portugese achterland, waar flonkerende en zon beschenen en daardoor aangeprezen oorden als Ferreira, Paderne en Boliqueime al hun glans hadden verloren door het nat en het grijs van wolken en regen dat er maar op neer bleef dalen. Met als bijna-summum van tristesse die vier mannen die schuilend voor de regen toch hun cerveza onder een afdakje bij de plaatselijke kroeg pakten, maar ogenschijnlijk uitgepraat nog alleen oog hadden voor die ene passerende auto van zo’n buitenlander die kennelijk ook niet wist wat hij met dit pokkenweer moest doen. Met dat beeld van treurigheid op het netvlies wilden we toch nog onze zinnen naar iets vrolijkers verzetten en leek het een goed idee om de dag af te sluiten in een plaatselijk etablissement, waar live music zou zijn. Wat bij aankomst de volgende desillusie bleek te bevatten toen we daar een zangeres zagen staan op een podium voor een ruimte waar zich welgeteld drie mensen bevonden. Wat toch teveel van ons was gevraagd, om ook deze tristesse nog te moeten beleven. Waardoor niets anders restte dan een rechtsomkeert te maken in de richting van de afsluiting van een dag die van begin tot eind compleet in het water was gevallen.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Persoonlijk en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

4 reacties op Portugees dagboek (19)

  1. math@buskens.info zegt:

    De zon kan niet altijd schijnen.

  2. m@th zegt:

    De zon kan niet altijd schijnen.

  3. math zegt:

    De zon kan niet altijd schijnen.

  4. Mack zegt:

    Da’s toch ook wel eens leuk, zoveel regen? Ik zou lekker binnen blijven.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s