‘In de trein’ van Bert Voeten

Waarom zou een gedicht niet een verhaal mogen vertellen? Het hoeft niet alleen maar een verheven spel met woorden en taal te zijn. Een anecdote in dichtvorm is ook niet verkeerd, zoals dit “In de trein” van Bert Voeten (1918 – 1992):

Terwijl ik mijn ochtendblad
openvouw gaat een jonge
vrouw met een jonge takshond
tegenover mij zitten

het dier reist voor het eerst,
is nerveus, scheurt snel mijn
krant aan snippers, klimt op
het klaptafeltje, bijt in mijn

hand, bijt in mijn pakje
sigaretten, en legt zo de
basis voor een gesprek over
dieren (die van lieverlee

mensen worden) dat duurt tot
Den Haag-Laan van Nieuw-Oost-
indië, want daar stapt de jonge
vrouw met de jonge hond uit.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Gedichten en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s